Stop eens met die Engelse bullshit op kantoor

Wekelijks rekent Japke-d. Bouma af met jeukwoorden op kantoor.

Nederlandse kantoortijgers die de hele dag Engels praten terwijl dat nergens voor nodig is – daar krijg ik dus bloedende oren van. Als ik ze soms hoor met hun ‘content, ‘input’, ‘targets’, ‘flow’, ‘start-ups’, ‘webinars’ en welke ‘goals’ ze allemaal moeten ‘alignen’ voor ze die kunnen ‘submitten’ voor ‘approval’, dan is het net of ik een dagje met een groepje Amerikaanse tieners op stap ben in Amsterdam.

Laatst belde iemand van zo’n marketingbureau om te vragen of ik haar ‘invite’ gekregen had, of dat ze een ‘reminder’ moest sturen. Ik heb haar baas gebeld en haar laten opnemen in een taalkliniek. Ik hoop dat het nu weer wat beter gaat.

Het komt natuurlijk allemaal door die ‘international business management’-boeken waarmee je vergiftigd wordt als je 20 bent. En als je dan gaat werken en nog niet zélf hebt leren denken, dan ga je ook zo praten op kantoor en voor je het weet praat iedereen zo, vooral de mensen zonder fantasie.

In het Nederlands klinkt alles zo boerenerfachtig, zei een ‘customer experience executive’ laatst tegen me. Neem een saaie eend. Dat wil niemand zijn. Maar ‘lame duck’, of een ‘sitting duck’ – dat klinkt nog best strategisch.

Meer #jeukwoorden op Twitter via @Japked

Meer #jeukwoorden op Twitter via @Japked

Het is een beetje zoals met liedjes. Als Blöf het in het Nederlands zingt worden ze uitgelachen, terwijl als je The Beatles bent en in het Engels een totaal onbegrijpelijk verhaal ophangt over een gele onderzeeboot, het ineens wereldliteratuur is.

Engels is armoede op een Nederlands kantoor. Want je hoort nooit eens Keats of Cleese citeren, maar alleen maar management bullshit. Het ergste zijn mensen die zelfs Nederlandse woorden op zijn Engels uitspreken, zoals ‘talent’. Of mensen die het hebben over ‘lessons learned’ en ‘early warnings’ als ze weer eens wat stoms hebben gedaan. Flikker op.

Ze verhullen ook hun saaie dagen met Engels. Als je zegt dat je eerst een ‘meeting’ hebt, dan een ‘stand-upje’, dan een ‘brainstorm’, dan een ‘Powerpoint’ en dan gaat ‘scrummen’ met een ‘consultant’ die ‘clinics’ geeft over ‘scrummen’, hoop je dat mensen niet doorhebben dat je jezelf al de hele dag van de ene kansloze vergadering naar de andere sleept.

Wat me verder opvalt, is dat kantoor-Engels vooral gebruikt wordt voor stomme dingen, zoals ‘feedback’, ‘printer’ of ‘watercooler’. Nooit voor leuke als de koffieautomaat, kroketten, complimentjes en de vrijdagmiddagborrel. Ik vind dat zielig voor de Britten.

Maar belangrijker: wat hebben we überhaupt met die Engelsen te maken dat we hun taal moeten praten op ons werk? Wat hebben die Angelsaksen nou helemaal voor óns gedaan, behalve dan de BBC, soevereine humor, de minirok, Blackadder, Wimbledon, George Harrison, wurgseks, onze vrijheid, Jane Austen, Daniel Craig, thee en J.K. Rowling? Die gasten zijn toch al praktisch uit de EU, qua Brexit.

Ik zeg dan ook: we stoppen met dat Engels op kantoor. Want ik wil geen brainstorm, maar gewoon even kijken of iemand nog een idee had. Ik wil geen start-uppig gekickstart, maar beginnen. Ik wil geen stand-upje maar rust. Ik wil geen meeting.

Ik wil een rendez-vous.