Hemel

Zaterdagochtend sta ik bij de traiteur. Een vrolijk kletsend meisje van een jaar of 4 komt met haar beetje verstrooide vader binnen. De heldere stem van het meisje draagt door de winkel, iedereen luistert stiekem mee. Dan vraagt ze: „Papa, waar is mama?” Hij antwoordt: „Lieverd, daar hebben we het vanochtend over gehad, weet je nog?”

Het meisje zucht: „Oh ja, mama is in de hemel.” De winkel verstomt, mijn gedachten gaan naar die ochtend waar hij zijn kleine dochtertje heeft moeten uitleggen waarom mama er niet meer is. Ik schenk hem een voorzichtige, meelevende glimlach.

„Nee lieverd”, zegt hij, „de Hema.”

    • Ande Rijnhart