De zaken van Selçuk Öztürk

Voordat hij in 2012 ìn de Tweede Kamer kwam, deed Selçuk Öztürk omstreden zaken met twee zorginstellingen. De eerste onderzoekt de deal, de tweede beraadt zich op een onderzoek.

Door onze redacteuren Joep Dohmen en Jeroen Wester

Selçuk Öztürk heeft het druk in het voorjaar van 2010. Als fractievoorzitter van de PvdA in de gemeenteraad van Roermond heeft hij regelmatig overleg met VVD-wethouder Jos van Rey. Beiden zijn betrokken bij het smeden van een nieuwe politieke coalitie.

In het akkoord wordt onder meer vastgelegd naar welke locatie de ambtenaren verhuizen. Daartoe zal de gemeente een leegstaand kantoorpand van Van Rey’s buddy Piet van Pol moeten aankopen.

Afgelopen weken werd deze afspraak in de rechtszaal besproken. Het OM, dat Van Rey verdenkt van corruptie, is ervan overtuigd dat projectontwikkelaar Van Pol financieel bevoordeeld is met de verhuizing.

Öztürk die als politicus moet dealen met Van Rey voor het coalitieakkoord, bezoekt in die periode de wethouder ook als privépersoon: hij wil in Roermond twee panden van de zorginstelling Daelzicht kopen en er een hotel in beginnen. Daartoe moet wel het bestemmingsplan gewijzigd worden. Dat is de portefeuille van zijn gesprekspartner Van Rey.

De aankoop van de panden door Öztürk is inmiddels onderwerp van onderzoek. Niet door het OM maar door een integriteitsbureau. Interim-bestuurder Nettie Saarloos van Daelzicht, dat in Limburg 2.000 gehandicapten huisvest en begeleidt, laat een reeks transacties onderzoeken door accountantsbureau Integis. Er gingen contracten naar bevriende partijen, zoals de opdracht tot sloop van het hoofdkantoor en een contract voor de brandbeveiliging.

Gesprek met Van Rey

Öztürk behoort tot degenen die profiteren van de gang van zaken bij Daelzicht. Hij blijkt betrokken bij een verdachte onroerendgoedtransactie.

Het gaat om een woonhuis en een naastgelegen groot pand in Swalmen, een buitengebied van Roermond. Ooit woonden er gehandicapten, maar inmiddels, in 2010, staat het leeg. Daelzicht wil beide panden, die samen getaxeerd zijn op 610.000 euro, verkopen.

Öztürk ontwikkelt een plan om er een hotel met dertig kamers van te maken. Het pandje ernaast wil hij doorverkopen als woonhuis. Knelpunt is dat de gebouwen alleen gebruikt mogen worden als verzorgingstehuis. En daarom bezoekt Öztürk in dat voorjaar van 2010 Jos van Rey.

Na dat gesprek is het college van B&W bereid om het bestemmingsplan te wijzigen. Dat betekent nogal wat: een incourant complex met een zorgbestemming kan straks een horecabestemming krijgen en het er naast gelegen pandje een woonbestemming.

Weglekken

Zorginstellingen die vastgoed willen verkopen of verhuren hebben vooraf instemming nodig van een toezichthouder: het College Sanering Zorginstellingen. Het vastgoed is immers verworven met gemeenschapsgeld. Er mag geen geld uit de zorg ‘weglekken’.

Öztürk toont zich een man van de timing. Op 26 oktober 2010 krijgt Daelzicht groen licht van de toezichthouder. Die vindt het goed dat Daelzicht de twee incourante panden met zorgbestemming voor 510.000 euro aan Öztürk verkoopt.

Twee dagen later stemt de gemeenteraad in met een wijziging van het bestemmingsplan van deze panden. Hoewel de procedure al maanden loopt, weet de toezichthouder dat niet, zegt Tiny van Eerd die namens de toezichthouder de transactie begeleidt. „Dat is ons niet verteld.” Of dat uitmaakt? Uiteraard, zegt hij nu. „Een horecabestemming is van een geheel andere orde. Dan zou je ook een nieuwe taxatie moeten maken.”

Want met zo’n wijziging ligt het voor de hand dat een pand in waarde stijgt. Maar Öztürk koopt het gebouw alsof er niets gebeurd is, gewoon voor 510.000 euro. En om onverklaarbare redenen blijft verkoper Daelzicht zich ook op de eerst afgesproken prijs baseren. Op die manier loopt de instelling geld mis, ten gunste van Öztürk.

Daelzicht tekent nadat de bestemming veranderd is in horeca en wonen de verkoopovereenkomst. Öztürk tekent namens zijn bedrijf op 13 januari 2011. Ondanks het feit dat hij een pand met een horecabestemming koopt, wordt de prijs niet verhoogd. Sterker, die wordt verlaagd. Als op 18 februari 2011 de betrokkenen de overdracht bij de notaris regelen, gaat 110.000 euro van de prijs af „wegens de schade, aan partijen genoegzaam bekend”. Ook wordt afgesproken dat het dak nog gerepareerd wordt op kosten van de zorginstelling. Het pand wordt dus voor ruim twee ton minder verkocht dan de 610.000 euro zoals in 2009 getaxeerd in opdracht van Daelzicht.

De gewijzigde prijs heeft te maken met een inbraak waarbij buizen, leidingen en loodflappen zijn gestolen. Een door Öztürk ingeschakelde aannemer schat de inbraakschade op 295.000 euro exclusief BTW. Maar de onafhankelijke taxatie van de opstalverzekeraar komt veel lager uit. Die schat de gedaalde verkoopwaarde door schade, inclusief kapot dak, op niet meer dan 65.266 euro. Daelzicht stemt in met dat bedrag, staat in het definitieve expertiserapport.

Toch gaan Daelzicht en Öztürk ver boven de onafhankelijke schadetaxatie zitten: Öztürk krijgt 110.000 euro korting én het dak wordt nog op kosten van Daelzicht hersteld.

De toezichthouder weet overigens niets van de royale korting, hoewel de regels voorschrijven dat bij een gewijzigde prijs de transactie vooraf opnieuw aan de toezichthouder moet worden voorgelegd. Als de toezichthouder daar later achter komt meldt Daelzicht de inbraak en vermeende schadebedragen. Met die uitleg gaat de toezichthouder akkoord.

Een gouden deal

Op de dag van de overdracht van de panden heeft de notaris zijn handen vol aan Öztürk. Om 15.50 uur worden beide panden aan hem overgedragen voor vier ton. Een kwartiertje later verkoopt de ondernemer het woonhuis voor 225.000 euro door. Een ABC-constructie. Het voormalige zorgcomplex met vier maal zoveel grond verwerft Öztürk dus voor 175.000 euro. Daelzicht heeft dit pand voor 2,2 miljoen euro verzekerd.

De plaatselijke Rabobank heeft vertrouwen en geeft een hypothecaire lening van 1,25 miljoen euro. Bij de aanvraag van de bouwvergunning toont de nieuwe eigenaar zich een stuk bescheidener. Öztürk geeft bij de gemeente op dat de hele verbouwing tot hotel slechts 100.000 euro kost.

Alles bij elkaar is het een gouden deal. Öztürk koopt voor 175.000 euro een complex waarvan het dak nog door de zorginstelling wordt gerepareerd. Bij Daelzicht heeft de deal rond het hotel inmiddels zoveel vragen opgeroepen dat de transactie in het kader van het integriteitsonderzoek nader wordt onderzocht.