Verlies Belgische sterren

Titelfavoriet België verloor in een spectaculaire wedstrijd van Italië: 2-0. Kunnen de Belgen zich nog oprichten na deze klap?

De Belg van wie dit EK het meeste wordt verwacht, had volgens bondscoach Marc Wilmots nood aan een beetje ademruimte. Aanvaller Kevin De Bruyne liep dit seizoen een zware knieblessure op, werd vader van zoon Mason Millian en dan was er nog zijntransfer naar Manchester City waar hij 6.597 euro per uur verdient op basis van een 38-urige werkweek. Aldus Belgische media in aanloop naar het duel tegen Italië.

Zo’n bericht zou niet zijn geschreven over Toby Alderweireld, Thomas Vermaelen of Axel Witsel, zomaar enkele andere spelers die maandagavond hun EK begonnen met een nederlaag tegen Italië (2-0). Die hebben niet de status van De Bruyne, een grootverdiener die de ploeg bij de hand moet nemen en daarmee heel het land. Hoe beter de ploeg presteert, des te meer eensgezindheid zou er zijn in een land dat is opgedeeld in twee delen. Die uitdaging, ga er maar aanstaan.

Buiten begint het al. Overal lopen ze, mannen en vrouwen rood uitgedost in het shirt van De Bruyne. Binnen, in het bijzonder fraaie nieuwe stadion van Olympique Lyon, is hij veelvuldig te zien op de tv-schermen in het stadion. Wat je dan ziet? Misschien wel de meest gewone speler van het team. Geen tatoeages of opvallende haardos, maar de stekels waar het gros van de jongens voor kiest als ze voor het eerst zelf hun haar modelleren. De titel van De Bruyne’s biografie: Keep it simple.

Italianen in blakende vorm

De gedachte erachter valt te prijzen, maar in de praktijk staat hij soms voor uitdagingen die niet simpel zijn op te lossen. Als je Italianen in blakende vorm treft, bijvoorbeeld. Verdedigers als Leonardo Bonucci, Giorgio Chiellini en Andrea Barzagli. Italiaanse mandekkers van de meest ouderwetse soort. Keihard, onverzettelijk en samen goed voor vijf achtereenvolgende landstitels bij Juventus. Geen geweldenaars in balbezit, maar zo bedreven in tegenhouden dat niemand hen dat kwalijk neemt.

De Bruyne en zijn geprezen medespelers lopen zich stuk tegen de kopstukken, van wie Bonucci het best overweg kan met de bal. In minuut 32 geeft hij misschien wel de mooiste pass van dit EK tot nu toe. Van vijftig meter precies over het hoofd van Alderweireld, exact in de voeten van Emanuele Giaccherini.

Hem lukte wel wat De Bruyne niet voor elkaar kreeg. In de slotminuut zorgt Graziano Pellè voor 2-0. Op de flank oogt hij tam. In opdracht van Wilmots houdt hij het veld zo breed mogelijk, maar als hij dan de bal krijgt, kan hij geen kant op. Krijgt hij de kans om Romelu Lukaku en Marouane Fellaini in kansrijke positie te brengen, verspeelt hij de bal. Later botst hij op tegen Daniele De Rossi. Een Romein die op zijn kuit een pictogram heeft laten tatoeëren van een speler die een andere speler tackelt. Gepijnigd krabbelt De Bruyne weer op. De blik versuft.

Hij is dezer dagen ook niet in zijn element, meent de Vlaamse journalist Francois Colin. „Dat zie je aan zijn houding. Hij moet op de rechterflank spelen, terwijl hij het best tot zijn recht komt als spelmaker achter de spitsen. Maar dat is Wilmots, hè. Die heeft in de laatste oefenduel tegen Noorwegen de boel omgegooid. We hoorden van Hazard waarom. Hij had er bij de bondscoach op aangedrongen dat hij die plek wilde.”

Een gevecht tussen de grote sterren om één plek. Het kon er nog wel bij binnen een ploeg die in eigen land minder krediet heeft gekregen na het WK 2014, waarin de zogenoemde nieuwe gouden generatie werd uitgeschakeld in de kwartfinale. In tijden van voorspoed zijn de Belgen misschien niet meer gewend om te verliezen, Italië maakte duidelijk dat de weg naar een topprestatie er een van de lange adem kan zijn.

    • Fabian van der Poll