Recensie

Mehldau is terug bij akoestische jazz

Componisten lopen meestal met een boogje om saxofonisten heen. Reden voor Eva van Grinsven om op haar album Rendez-vous Russe met eigen arrangementen aan de slag te gaan. De koperkoningen van de band Gallowstreet hebben dat probleem niet. Zij laten hun brassband opnieuw brommen.

Na zijn opwindende elektronische duoavontuur met drummer Mark Guiliana is jazzpianist Brad Mehldau terug bij akoestische jazz. Met zijn trio (bassist Larry Grenadier en drummer Jeff Bellard) bewerkt hij weer een mooie bundel jazzstandards, zoals Charlie Parkers blues ‘Cheryl’, en popliedjes als ‘And I love Her’ van de Beatles. Hoewel dat herinterpreteren een inmiddels beproefd recept is – al vele popsongs (Radiohead, Nirvana) kregen een jazzbehandeling van Mehldau – maakt dat het album er niet minder om. De mineur die een titel als Blues & Ballads impliceert blijkt misleidend. De herkenbare melodieën zijn juist startpunten voor teugelloze, sierlijke zoektochten. Zoals het jonge liefdesliedje van Paul McCartney, ‘My Valentine’, dat opgerekt wordt tot een lange ode met een elegante groove.

    • Amanda Kuyper