Modric schiet gelijk

Hij is het scharminkeltje tussen grofgebouwde voetballers. Zijn haren hangen als blonde gordijntjes rond een flets gezicht. Optisch geef je geen cent voor de kleine middenvelder. Tot hij gaat voetballen.

Luka Modric is de naam van de spelverdeler van Kroatië. Bedachtzaam en lichtvoetig scheert hij over het gras. Hij heeft de gave om te weten waar de bal komt en waar hij naartoe moet.

Nederig, dat wordt een bal aan de voet van Modric. Het is een eer om een schop te krijgen.

Modric wordt ‘de Cruijff van de Balkan’ genoemd. Natuurlijk zijn de uiterlijke kenmerken en de vergelijkbare balbehandeling opvallend, maar de Kroaat voetbalt bij Real Madrid in Spanje en is toch vooral ‘de Modric van de wereld’.

Na de smerige veldslag tussen de hooligans van Rusland en Engeland op de tribunes en in Marseille, had ik behoefte aan mooi voetbal. Ik wilde bij de hand genomen worden door een sierlijke speler. Een man die de kalmte bewaart en niet met spierballenvoetbal, nektattoos en mohawk de aandacht wil trekken.

Luka Modric dus.

Als jongetje van vijf jaar moest hij onderduiken tijdens de oorlog in voormalig Joegoslavië. Ook toen bleef hij tegen een bal trappen. Sinds Kroatië zelfstandig is, loopt Modric de longen uit zijn lijf voor zijn land.

In de wedstrijd tegen Turkije liet hij zijn klasse zien. Medespelers leverden met plezier de bal bij hem in. Hun Luka deed er toch altijd iets goeds mee; een korte pass, een tempoversnelling, een pirouette. Het lukte bijna allemaal.

De Kroatische nummer 10 is tweebenig. En bovendien, de binnenkant van de schoen is hem even lief als de buitenkant.

Een verdediger van Turkije haalde met een paniekomhaal de bal weg uit het strafschopgebied. Modric stond buiten het strafschopgebied. Hij keek omhoog en zag de bal naderen. De afstand tot het doel was twintig meter. De bal kwam bijna loodrecht naar beneden.

Tja, wat moest je ermee?

Nog even en de bal zou voor zijn voeten vallen. Modric stond volkomen ontspannen te wachten. Eerder dan wie ook in die situatie had hij een plan: een volley.

Later zou hij het beamen: „Ik dacht: gelijk schieten!”

Nog voordat de bal de grond raakte, schoot Modric met zijn wreef op het doel. De keeper stond te wachten op de lijn. Vlak voor de lijn stuiterde de bal. Een weergaloos doelpunt. De kleine voetballer holde juichend naar de hoek van het veld en werd bedolven onder zijn medespelers.

Volgens de commentator op de Belgisch zender was het een zondagsschot.

Nee, onzin.

We zagen de volmaakte techniek van Luka Modric.

    • Wilfried de Jong