Zoete pastasaus

Ik weet niet hoe u staat tegenover fruit in uw warme eten, maar bij ons vroeger thuis was dat nogal een dingetje. Het waren de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw en dus ging er ananas in de kerriesaus, appel door de zuurkool, perziken in de pilav en rozijnen door de rauwkost. Ikzelf had daar niet zoveel moeite mee, maar mijn broer gruwelde ervan. Die verzamelde steevast alles wat maar in de verste verte op ooft leek op de rand van zijn bord. Tot ergernis van zijn tafelgenoten. Niets zo eetlustremmend als iemand die met een vies gezicht zit te frutten in zijn eten.

Toegegeven, in retrospectief ging dat creatieve vruchtgebruik in de keuken ook wel behoorlijk ver. Ik herinner me een salade van ijsbergsla, gekookte eieren, bliktonijn en mango met een dressing van mayonaise, yoghurt en kerriepoeder. Picture that! Of wat dacht u van gegrilde, met ontbijtspek omwikkelde bananen geserveerd met pindasaus? Was een toppertje indertijd, maar alleen het opschrijven ervan ontlokt mijn eenentwintigste-eeuwse zelf toch een welgemeend brrrrrr.

De jaren 90 braken aan en we kwamen massaal tot bezinning. Fruit hoort helemaal niet in de prak. Mijn broer had het er niet grondiger mee eens kunnen zijn. Tot we in de jaren 0 opeens balsamicoazijn ontdekten, en dan vooral hoe prachtig de smaak van deze zoetzure azijn combineert met die van aardbeien. Geboren waren de (pasta)salades met aardbeien en balsamicodressing, de balsamico-aardbeien met zwarte peper geserveerd met mozzarella en/of Parmaham en – komt weer een posterieure brrrrrr – de kipfilet met in balsamico gemarineerde aardbeien.

Wie maakt zulke dingen nu nog? Ik al jaren niet meer in elk geval. Maar afgelopen week stuitte ik op een recept voor spaghetti met aardbeien-tomatensaus van Rose’s Luxury, een hip restaurant in Washington D.C. en kreeg daar zomaar zin in. En verdraaid, het smaakte nog goed ook. Het geheim van het gerecht zit hem in de hoge dosis chilipeper en de topping van rauwe rode ui. Die vormen precies het juiste tegengewicht voor de zoetige saus.

Op die chilivlokken en ui moet u dus vooral niet bezuinigen. Het enige dat ik veranderd heb aan het recept is de textuur van de saus. Bij Rose’s Luxury wordt hij gepureerd. Terwijl ik het persoonlijk lekkerder vind, en ook mooier vind staan, wanneer hij wat grover blijft. Dan proef en zie je beter wat je eet: tomaat en aardbeien.

Janneke Vreugdenhil

    • Janneke Vreugdenhil