Pinkpop: gitaar blijft niet weg te denken

Zo’n 66.000 bezoekers – een recordaantal voor de vrijdag – arriveerden op Pinkpop, voor de opening van wat een veelzijdige 47ste editie belooft te worden.

One Ok Rock. foto Andreas Terlaak

Zo’n 66.000 bezoekers - een recordaantal voor de vrijdag - arriveerden op Pinkpop, voor de opening van wat een veelzijdige 47ste editie belooft te worden. In ideale weersomstandigheden – zonnig, maar niet te warm – hoorden zij uiteenlopende muziekstijlen, van de ruige funkmachine die de Red Hot Chili Peppers tegenwoordig is, de schrille synthesizers van Years & Years, tot de effectieve rocksongs van het onvermoeibaar springende Japanse One Ok Rock.

Hoe divers het programma ook is, na een dag viel vast te stellen: de gitaar is voor Pinkpop wat bloot is voor Playboy - niet weg te denken. Het instrument bleek in allerlei gedaanten een voorname rol op te eisen: als jammerhout in handen van JB Meijers, als stekelige oproerkraaier bij blueszanger Gary Clark Jr., die vocaal niet uit de verf kwam, maar zijn gitaar liet spreken in gemangelde solo’s; als lieflijk tegenwicht bij de sardonische teksten van zangeres Loes van Wijnhoven, bij het duo Clean Pete, of niet opmerkelijk maar doeltreffend bij One Ok Rock.

De Chili Peppers, voor het eerst sinds tien jaar terug, speelden een greatest hits-show, waarbij opviel hoeveel uitschieters ze hebben gemaakt: geen vanzelfsprekende radio-liedjes maar hinkstapsprong-melodieën met veel dynamiek.

    • Hester Carvalho