Op je paasbest naar de sportschool

Naar je werk of het terras op in sportkleding – dat doen vrouwen in New York en Rio. Nu ook hier. In de sportschool zelf kun je je niet meer vertonen in een grijze joggingbroek.

Zaterdagochtend 10 uur, Bodypump in een heel gemiddelde sportschool in Amsterdam. Links een meisje in een strakke legging met kniestukken van gaas en fluorescerende strepen op heuphoogte. Erboven een topje met open zijkanten, de bijpassende knalgele sportbeha goed zichtbaar. Rechts een dame met een lange, blonde staart, paarse polsbandjes en een loeistrak paars pak, in één stuk van enkels naar hals, blote rug. Via de spiegel is de rest van de zaal te zien: strakke broeken, lycra tanktops, fluorescerende veters. Anderhalf jaar geleden waren verwassen T-shirts en grijze broeken van badstof nog in de meerderheid.

Barbara den Bak, grondlegger van bootcamp in Nederland en nu eigenaresse van sportschool High45, ziet de trend om goedgekleed te gaan trainen ook in haar club. „Vrouwen besteden duidelijk meer aandacht aan hun outfit. Ik zie veel gaas, leggings met prints en soms hoog opgetrokken sokken.”

De swoosh, het wereldberoemde logo van Nike, pronkt op menig heup. Maar trainingsoutfits zijn al lang niet meer alleen het terrein van grote sportmerken als Nike en Adidas. Ook nieuwere labels als Sweaty Betty, Lululemon en Babalú richten zich op modieuze jonge vrouwen. In Amsterdam openen sportmerken eigen winkels: Labellamaffia in de Herenstraat, Lululemon in de Prinsenstraat, het Nederlandse Deblon Sports in Zuid.

Het aanbod aan sportkleding groeit. Ook niet-sportmerken komen met een sportlijn, zoals Filippa K, Louis Vuitton en het Nederlandse Vanilia, die het ‘sport couture’ noemen. Betaalbaardere alternatieven zijn de sportcollecties van H&M, Zara en Topshop: ook modieus, van lycra en met hysterische prints.

Vijftien sportleggings en tien beha’s

Loes van de Mosselaar (29), freelance journalist, heeft zo’n vijftien sportleggings, tien sportbeha’s en acht paar schoenen. „Twee jaar geleden droegen de meeste mensen in de sportschool nog zwart of grijs. Dat heb ik zien veranderen, nu zit er veel meer kleur in de trainingsoutfits. Ik wil me onderscheiden, niet met vier dezelfde leggings in een groepsles staan. Bijna al mijn broeken zijn van Labellamaffia, uit Brazilië, waar activewear wordt gezien als een lifestyle. Soms hou ik mijn sportpak na de training de rest van de dag aan. In Rio de Janeiro loopt iedereen er zo bij, zag ik.”

De verkoop van sportkleding neemt toe, zo blijkt uit onderzoek van brancheorganisatie INretail. Afgelopen jaar gaven Nederlanders 1,7 miljard euro uit aan sportkleding en -schoenen. Dat is 200 miljoen meer dan in 2013. De Rabobank schrijft in een trendrapport dat de vraag toeneemt doordat steeds meer mensen om gezondheidsredenen sporten. De sporten die grote invloed hebben op de stijging van de bestedingen zijn hardlopen, fitness en wandelen.

Adidas begon ermee sportkleding fashionable te maken en lanceerde in 2004 al een collectie met Stella McCartney. Dat was het begin van ‘athleisure’ – een samentrekking van athlete en leisure: de verzamelnaam voor „sportkleding” die in principe functioneel is, maar vooral wordt gedragen buiten de sportschool. Passend bij de trend om eruit te zien alsof je naar de gym gaat, terwijl je niet gaat sporten. „Overgewaaid uit New York”, zegt Den Bak. „Daar is het ín om ’s ochtends naar yoga te gaan en de rest van de dag in die outfit rond te lopen.” Strakke zwarte leggings, T-shirts van goed katoen en elegante zwarte gympies. Zo worden de merken Lululemon en Yoga veel gedragen door mensen die er niet in sporten.

In de Verenigde Staten is het bij steeds meer bedrijven geaccepteerd om gympen en sportleggings te dragen naar het werk, schreef The New York Times eind maart. In Los Angeles en New York vervangen spinningklassen de vrijdagmiddagborrel, meldde de krant. Jongeren associëren zich liever met een gezonde levensstijl: groen sapje, sojakoffie en yogamat, en dan vastleggen op Instagram.

In de athleisure gaat 217 miljard om

Volgens de Engelse Telegraph werd er afgelopen jaar wereldwijd 217 miljard euro omgezet in de athleisuremarkt. De Britse krant schrijft, op basis van cijfers van marktonderzoeksbureau NPD, dat dit in 2020 uitgroeit tot 287 miljard euro. Op de jeansvakbeurs Kingpins werd eind vorig jaar opgemerkt dat de opmars van de sportlegging vooral ten koste gaat van de denimindustrie. En de Amerikaanse Vogue vroeg zich in april af of athleisure de jeans totaal gaat verdringen.

Opvallend is dat sportmerken steeds vaker samenwerkingen aangaan met designers van grote modehuizen. Zo heeft Nike sinds 2014 een lijn met Riccardo Tisci, hoofdontwerper bij Givenchy. En vorige week presenteerden ze in Parijs de collectie met Olivier Rousteing, hoofdontwerper van Balmain.

Samenwerking tussen sportmerken en celebraties is er ook: popster Rihanna is sinds 2014 creatief directeur van een vrouwenlijn bij Puma, actrice Kate Hudson medeoprichter van Fabletics en zangeres Rita Ora heeft een eigen lijn bij Adidas. De uitsmijter kwam in april, toen zangeres Beyoncé haar eigen sportmerk Ivy Park lanceerde. De collectie, bestaande uit 228 items, is te koop in vijftig landen.

Beroemdheden delen graag hun work-out-routine en daar maken sportmerken gebruik van: celebrities bereiken een groter publiek dan topsporters. Beyoncé heeft 73 miljoen volgers op Instagram, Rihanna 39,5 miljoen. Foto’s en video's van sterren in ‘luxury sportswear’ worden veel gedeeld op sociale media. Instagram en Twitter smulden van het gelikte filmpje waarmee Beyoncé Ivy Park introduceerde: joggend, zwemmend, kruipend door gymnastiekringen. Op rollerskates zegt ze uit hoe belangrijk sport is in haar leven. Het heeft haar gebracht waar ze nu is, zegt ze. De boodschap: sporten is een boost voor je zelfverzekerdheid.

Barbara den Bak zegt: „Het geeft inderdaad zelfvertrouwen als je er goed uitziet tijdens het sporten. Dat kan ik alleen maar aanmoedigen, het is goed voor de training en de energie in de zaal.” Mannen interesseert het minder. „Die komen nog steeds binnen met tennissokken en trainingsbroeken van zware stoffen, niks dry-fit. Gisteren nog een man met een verwassen shirt van KLM.”

    • Carlijn Vis foto’s Bastiaan Heus