Merci, Dimitri

Column Dit hadden ze nodig, de Fransen.

Foto AFP

In de 89ste minuut ontstak Dimitri Payet het EK 2016 met zijn beslissende afstandsschot met links tegen Roemenië. Een schitterende goal, belangrijk en fraai tegelijk. 2-1 voor Frankrijk, broos Frankrijk, dat nu al, zo is het op dit EK waar de vier beste nummers drie uit de zes poules ook doorgaan, met één been in volgende ronde staat.

Dit hadden ze nodig, de Fransen, zo sprak Payet wijs na afloop. Een benauwde zege, liever dan een 3-0 want dat had een vertroebeld beeld gegeven. Hij verliet in tranen het veld na de publiekswissel, hem gegund door dezelfde bondscoach die hem in 2014 het WK ontnam door hem niet te selecteren. Analist en voormalig Franse topspeler Thierry Henry zag die pijn terug in de gedrevenheid.

Altijd prettig als zo’n groot eindtoernooi aftrapt met een topgoal en een thuisoverwinning. Nee, niet deze mislukte ‘openingsgoal’ van Diana Ross in de openingsceremonie op het WK 1994 in de VS.

Liever Phillipp Lahm met deze heerlijke trap in de openingswedstrijd tegen Costa Rica, WK 2006.

En natuurlijk Siphiwe Tshabalala die Zuid-Afrikanen in WK 2010 (even) in de wolken bracht:

Payet maakte dit seizoen voor West Ham United overigens de meest fantastische vrije trappen (met rechts) en acties:

Toen hij de juiste traptechniek had gevonden, kon hij niet meer stoppen met scoren, zei hij in een interview met Henry.

Hopelijk gaan we daar meer van zien dit toernooi. De smaakmaker van dag één. Merci, Dimitri.

    • Bart Hinke