De eerste WAO’er in de ruimte – wilde hij zijn

Ger Dalemans (1958-2016) uit Hoensbroek wilde in de voetporen treden van astronauten Wubbo Ockels en André Kuipers. Hij had zijn ticket al geboekt.

Ger Dalemans in zijn huis in Hoensbroek. Hij was al eens naar Moskou gereisd om gewichtloosheid te ervaren. Foto HH

De eerste WAO’er in de ruimte boekte zijn trip gewoon via het reisbureau in Hoensbroek. Ger Dalemans was niet handig met computers en zijn Engels was niet je dat. Denny Smith-Floegel had hem al een kwart eeuw als vaste klant. „Eerst boekte hij samen met zijn ouders. Eenvoudige busreizen.” Maar met de jaren verschoof Dalemans’ horizon. De alleenstaande Hoensbroekenaar ging de wereld over: hij zag het Noorderlicht, maakte een cruise over het Panamakanaal en liep rond op Paaseiland.

Toen kwam de dag dat Dalemans langskwam met ruimteplannen. Smith-Floegel krabde zich even achter de oren. „Het was niet bepaald een standaard ANVR-reis. Maar ik ben er achteraan gegaan. Binnen 48 uur stond hier in Hoensbroek iemand van het organiserende bedrijf, was het contract getekend en het ticket betaald.” 63.753 euro voor zes minuten buiten de dampkring. Contant. „Dat wilde Ger altijd graag. Elektronisch overboeken vond hij maar ingewikkeld.”

Dalemans zocht de publiciteit met zijn aanstaande reis. Hij zou de eerste Hoensbroekse astronaut worden en de eerste WAO’er in de ruimte. Dat leverde niet alleen lof en bewondering op. Het wekte ook de belangstelling van de belastingdienst, waarmee volgens Dalemans’ advocaat Andrew Holmes een regeling werd getroffen. Broers en zussen beschuldigden Dalemans van het verduisteren van de erfenis van hun vader en moeder. Er werd aangifte gedaan. Maar het is nooit tot een zaak gekomen, zegt Holmes. Een groot deel van de familie van Dalemans heeft echter nog steeds geen goed woord voor hem over. „Hij was een grote bedrieger”, vindt nichtje Miranda Mesters. Neef René Zielemans betitelt hem als „de duivel zelf”.

In augustus 2011 werd Dalemans ontvoerd en later gekneveld in een maisveld achtergelaten. Hij had breuken in zijn oogkas, jukbeen, neus en ribben. Bij hun slachtoffer en in diens huis maakten de daders 9.800 euro, 300 dollar, een gsm en een laptop buit. De drie Roemeense daders werden snel gepakt en tot vijf jaar cel veroordeeld. Een van hen verklaarde voor de rechtbank op het idee voor de ontvoering en beroving te zijn gekomen, nadat een familielid van Dalemans hem had verteld dat de kandidaat-astronaut tonnen in zijn huis had liggen.

Die bedragen lagen er niet. Wel bleef raadselachtig waar een al jaren afgekeurde productiemedewerker van autofabriek NedCar het geld voor zijn verre reizen vandaan haalde. Dalemans zelf verklaarde dat hij de opbrengst van de verkoop van zijn huis had gebruikt voor het ruimteticket. „Hij was een spaarder, gaf niks uit”, vertelt kennis Ton Kurvers. „Ik heb vaak gezien wat hij kocht bij de Aldi of de Lidl, als hij boodschappen deed. Veel goedkoper dan dat kun je niet leven.”

Kurvers runt een ballonvaartbedrijf in Hoensbroek. Dalemans kwam een of twee keer in de week een kop koffie drinken. „Dan hadden we het meestal over vliegen. Soms leed hij een beetje aan zelfoverschatting. Hij had de neiging om zichzelf de belangrijkste Limburger te vinden.” Kurvers kende ook een andere Dalemans. „Sociaal betrokken. Graag bereid om zijn naasten te helpen.”

Dalemans hield het geloof in zijn missie. Een deel van zijn reizen stond in het teken van de grote vlucht. Hij reisde bijvoorbeeld naar een trainingscentrum bij Moskou om aan boord van een Ilyushin gewichtloosheid te ervaren.

Niets wees op gezondheidsproblemen. Toch werd Dalemans eind mei dood gevonden in zijn appartement in Hoensbroek. Hij overleed in zijn slaap, waarschijnlijk aan een hartstilstand.

„Wat dreef Ger Dalemans?”, vroeg de diaken van de Hoensbroekse St. Janskerk zich afgelopen dinsdag af tijdens de uitvaartmis. „Was hij misschien toch op zoek naar zingeving? Wilde hij in de ruimte het juiste perspectief op het aardse bestaan krijgen?” Dalemans’ vaste contact op het reisbureau, Smith-Floegel, vermoedt eenvoudiger beweegredenen: haar klant was verslaafd geraakt aan het bezoeken van exotische plekken. Wie naar verre oorden gaat, kan nu eenmaal veel verhalen.

Marco Martinez-Ventura van Xcor Space Expeditions, het bedrijf waar Dalemans klant was, was bij zijn uitvaart. „Het is de eerste keer dat we te maken krijgen met iemand van onze gemeenschap die voortijdig overlijdt. Welk deel van het betaalde bedrag teruggestort wordt, zijn we nog aan het uitzoeken.” Dat geld gaat dan net als zijn andere bezittingen naar het Wereld Natuur Fonds, zo had hij testamentair vastgelegd.

„In paradisum deducant te angeli”, zong het dameskoor toen Dalemans’ kist de kerk werd uitgedragen. Mogen de engelen u geleiden naar het paradijs. Hij kon beginnen aan zijn laatste reis, naar het eeuwige.

    • Paul van der Steen