‘Mijn liefde voor poëzie begon op logopedieles’

De dichter heeft de C.Buddingh’-prijs gewonnen voor het beste poëziedebuut voor ‘Kalfsvlies’.

Marieke Rijneveld

Marieke Rijneveld (1991) heeft de C. Buddingh’-Prijs 2016 gekregen voor haar bundel Kalfsvlies. Rijneveld kreeg de prijs voor het beste poëziedebuut donderdagavond uitgereikt op het Poetry International Festival. „Ik heb een obsessie met Jan Wolkers.”

Waarom ‘Kalfsvlies’?

„Als een kalf geboren wordt, zit er blauwgrijs vlies over zijn kop. In de meeste gevallen haalt de moeder het eraf zodat het kalf kan ademen. Wanneer dat niet gebeurt, moet de boer er aan te pas komen. In dat geval ontstaat er hechtingsproblematiek tussen moeder en kalf. En dat is ook één van de thema’s waarover ik in Kalfsvlies schrijf.”

Veel dichters debuteren jong, jij ook. Hoe komt dat?

„Als je jong bent, ben je nog bezig om de wereld en jezelf te ontdekken, dat is een goede bron voor poëzie. Mijn liefde voor poëzie ontstond op logopedieles, toen ik achttien was. Ik ben opgegroeid met de Bijbel en kende daarnaast enkel kinderboeken. In het kamertje waar ik logopedieles had hingen posters met daarop gedichten afgebeeld. Als ik goed mijn best deed, mocht ik ze voordragen. Zover is het nooit gekomen, maar thuis zocht ik ze op en begon te dichten.”

Voor wie is deze bundel bedoeld?

„Ik heb daar nooit over nagedacht. Dat het gelezen wordt is een fijne bijkomstigheid, waar ik ook niet zonder had gekund. Ik heb het geschreven voor de mensen die dichtbij mij staan. Misschien wel om gezien te worden, om me te onderscheiden. En om het meest kwetsbare en duistere in mezelf te tonen. Inmiddels is dit veranderd, en schrijf ik voor mezelf en voor de wereld, al heeft die op dit moment voor mij nog steeds de oppervlakte van een broodkruimel.”

In een interview bij KRO’s Hemelbestormers zei je dat je net als Jan Wolkers wil zijn. Waarom Wolkers?

„Ik heb een obsessie met Wolkers. Er hangt een krantenartikel met zijn hoofd erop boven mijn bureau. Als ik goed heb gewerkt, dan lijkt hij vriendelijker te kijken. Dan denk ik: ik ben goed bezig. Ik vind zijn stijl prachtig en heb door zijn werk ook geleerd om over beschamende onderwerpen te schrijven. De eerste roman die ik van Wolkers las, was Terug naar Oegstgeest. Met een potloodje onderstreepte ik alle mooie zinnen. Daarna zag ik een foto van een naakte Wolkers in Groeten van Rottumerplaat. Toen was ik verkocht.”

Wat zijn je toekomstplannen?

„Ik werk nu aan mijn debuutroman, die volgend jaar verschijnt. Verder begin ik in september aan een cursus taxidermie. Iemand zei tegen me dat ik iets positiefs met de dood moest gaan doen, dat bracht me op het idee om dode dieren op te gaan zetten. Ik begin ik met kleine zoogdieren: eekhoorns en muskusratten.”

    • Lisa Vos