Dj Richard kan zonder Facebook

Er zijn artiesten die een track op Soundcloud zetten en acuut populair worden. Neem Kaytranada, die zijn remix van Janet Jacksons ‘If’ online zette en de dag erna ontwaakte met duizenden likes.

Het sprookje van de zolderkamerproducent is de prinses in de toren van de 21ste eeuw.

Maar het concept ‘Insta-succes’ raakt natuurlijk aan inflatie onderhevig. In een tijd van overvloed wordt schaarste juist weer interessant. Met artiesten die hun muziek niet online zetten maar kiezen voor een beperkte oplage, op cassette of vinyl. Artiesten die hun imago niet uitventen als clickbait en meer aandacht besteden aan hun werk dan aan hun profiel op Facebook.

Dj Richard, zondag te horen in De School in Amsterdam, is zo’n artiest. Geboren in Providence, Rhode Island, maar inmiddels al drie jaar woonachtig in Berlijn. Androgyne uitstraling, getooid met werkmanspet en armen vol tattoos. Hij startte zijn White Material Label vier jaar geleden, met jeugdvrienden die hij kende van de kunstacademie: Galcher Lustwerk en Young Male.

Ze maken muziek die qua esthetiek en geluid vergelijkbaar is met labels als L.I.E.S en Workshop – doffe drums, weinig mastering en een doe-het-zelf attitude gelinkt aan punk. Hun eerste vier EP’s bestelden ze in een oplage van niet meer dan 300 per stuk. Dj Richard ging zelf naar platenzaken in New York, vinyl onder de arm. Hij wist nauwelijks iets van muziekdistributie, behalve het verkopen van cassettes uit de achterbak, zo zei hij tegen muziekblog Resident Advisor.

Pas toen hij na een zomer in de fabriek genoeg had gespaard om naar Berlijn te reizen en bij platenzaak Hardwax aanklopte, begon het succes. Hij verkocht er twintig en daarna deed de wet van schaarste de rest.

Eind 2013 ging een track als ‘All R’ van Young Male voor bedragen tot 75 dollar over de toonbank. Het kwam zelfs zo ver dat de Amerikaanse muziekjournalist Philip Sherburne hen opriep digitaal te gaan opdat hun Working Man’s Techno (het credo dat hun platenhoezen siert) ook daadwerkelijk voor de arbeider beschikbaar werd.

Maar Richard is meer dan alleen de hype. Nadat zijn laptop met een schat aan muziek werd gestolen in Berlijn maakte hij zijn laatste album Grind in drie maanden opnieuw.

Dat verscheen eind vorig jaar. Het zijn prachtig gelaagde nummers die de ruimtelijkheid van ambient combineren met zachte doffe drums en warm-zoete arpeggio’s. Het is romantisch en mysterieus, drijvend en meditatief. Als een verlaten fabriekslandschap met de echo van vroegere klanken waar kwetterende vogels boven vliegen. In de club draait Richard steviger house, maar altijd met genoeg ruimte om te verdwalen. En dat kan dit weekend extra goed in De School waar de binnentuin met terras wordt ingewijd met bijzonder ambient-sets.

    • Rolinde Hoorntje