De terreur bij Saint-Denis

In de lantaarnpaal schuin tegenover de McDonald’s bij Saint-Denis staan nog steeds de afdrukken van de kogels en boutjes die het explosief van zelfmoordterrorist Bilal Hadfi met verwoestende kracht in de rondte blies om 21.53 uur die avond. Kort daarvoor hadden twee andere terroristen zichzelf tot ontploffing gebracht tijdens het oefenduel Frankrijk – Duitsland. Bij de slachting die volgde in Parijs verbleekte de numeriek gezien grotendeels mislukte aanslagen bij Stade de France.

Wrange consequentie is dat de gewonden en het ene dodelijke slachtoffer aldaar de ‘vergeten slachtoffers’ van 13 november 2015 zijn geworden. De geboren Portugees Manuel Colaço Dias liet het leven. Anderen verloren ledematen, werden verminkt voor het leven.

Eén van hen, Aca Pavlovic, deed afgelopen week zijn verhaal in de Engelse krant The Guardian. Doorboord door scherven, kogels, moeren en boutjes. Zijn vrouw kreeg een scherf in haar schedel en raakte deels verlamd. ‘Mislukt’ is voor hen een grievend adjectief voor deze aanslag. Terwijl de McDonald’s geëvacueerd werd, zag Pavlovic terrorist Hadfi ineens op hem afkomen. Die koos kennelijk niet voor een potentieel groter bloedbad. Waanzin en willekeur, onlosmakelijk verbonden. „In plaats daarvan hij stak de straat over en blies zichzelf op, pal naast ons. Als ik me niet had afgewend was ik hier nu niet meer geweest.”

    • Bart Hinke