Recensie

Spookterreur in een rijtjeshuis

James Wan is graag gezien in Hollywood. Drie van zijn films werden een franchise, ofwel filmserie: Saw, Insidious, The Conjuring. Met het zeer lucratieve Furious 7 drong hij onlangs tot de eredivisie door; toch is Wan niet te beroerd voor dit ambachtelijke vervolg op spookhuishit The Conjuring (2013), waarin een klopgeest een kerngezin – en spokenjagerspaar Ed en Lorraine Warren – op de proef stelt.

In The Conjuring 2 is het een alleenstaande moeder van vier die in 1977 paranormaal wordt geterroriseerd in een Londens rijtjeshuis. Of is er meer? De Warrens zien aan hun zijde van de Oceaan een lugubere non met tandvleesproblemen. Exorcisme van puberende meisjes vereist hoe dan ook een strenge surrogaatvader, dus schiet Ed Warren te hulp.

Het klopgeestspektakel is waargebeurd, aldus Britse tabloids en Wan, die zijn filmset met wijwater liet zegenen. Maar de demon doet wat hij altijd doet: verstoppertje spelen, dan kinderen bang maken, dan gezinsleden overnemen en dan het halve huis slopen. Het kitchen sink-decor is nieuw; verder toont Wan vooral dat hij horror goed kan doseren, bereiden en serveren, ook zonder verse ingrediënten.

    • Coen van Zwol