Opinie

    • Maarten Schinkel

De Brexit als het nieuwe Waterloo

Het verhaal gaat dat de uitkomst van de Slag bij Waterloo sneller bekend was in de Londense City dan bij de Britse regering zelf. Een koerier van financier Nathan Mayer Rothschild, die deel uitmaakte van een voor die tijd snel privénetwerk van informatie, kwam 48 uur eerder aan dan die van de Hertog van Wellington – de winnaar van de slag tegen Napoleon. Een legende werd geboren.

Of Rothschild met zijn informatievoorsprong inderdaad ‘miljoenen’ heeft verdiend op de beurs, is overigens geen uitgemaakte zaak. Zo groot was de beurs destijds wellicht niet. En hij had, mede als financier van de Britse oorlogsinspanningen, daarvóór al goed genoeg geboerd. Het deel van de koerier schijnt voor historici vast te staan, dat van de winst niet.

Rothschild kwam in de gedachten op bij het nieuws dat financiële instellingen in de City op 23 juni hun eigen exit-polls houden. Die dag gaat het Verenigd Koninkrijk naar de stembus voor het referendum over de EU. Van de uitslag hangt veel af, niet in de laatste plaats voor beleggers.

D e kosten van een exitpoll zijn, volgens de Financial Times, een half miljoen pond. Kennelijk weegt dat op tegen de verwachte winsten die te behalen zijn met de juiste inzet op de financiële markten. Er mogen die dag polls worden gehouden, alleen de resultaten mogen niet voor tien uur ’s avonds bekend worden gemaakt. Maar het is dus niemand verboden om de resultaten voorzichzelf te houden en daarna, letterlijk, te handelen naar bevind van zaken.

Andersom zijn de financiële markten zelf ook een voortdurende opiniepeiling. Eén indicator steekt er de laatste tijd bovenuit: dat is de zogenoemde 1-maands implied volatility van opties op de koers van het Britse pond tegenover de Amerikaanse dollar. Deze indicator is de afgelopen anderhalve week pijlsnel gestegen tot het buitengewoon hoge niveau van vlak na de financiële crisis van 2008.

Anders dan vaak wordt geconcludeerd is deze gestegen implied volatility niet automatisch een voorbode van een Brexit. De indicator geeft alleen aan dat het buitengewoon duur wordt om je in te dekken tegen een plotselinge koersbeweging van het pond. En dat impliceert weer dat het kennelijk allemaal op 23 juni veel en veel spannender wordt dan iedereen anderhalve week geleden nog dacht. Niet meer, niet minder.

Hoe je dan op de dag zelf als belegger inzet? Daar hoef je, anders dan veel werknemers in de City van zichzelf denken, geen raketgeleerde voor te zijn. Bij een Brexit daalt de koers van het pond tegenover de dollar, dalen de koersen van aandelen in Londen en wellicht ook de koers van Britse staatsobligaties. Hoe kort ook, de beurzen gaan door de knieën. Bij een ‘Bremain’ is het omgekeerd. Maar hoe dichter Brexit en Bremain bij elkaar zitten, hoe lastiger het wordt de juiste positie in te nemen. Dan maar een eigen, exclusief, informatiekanaal, met eigen exitpoll? Dan wint degene met de diepste zakken.

De man in de straat zal op 23 juni niet van de tv, maar via de financiële markten vernemen hoe de vlag erbij hangt. Net als in 1815.

    • Maarten Schinkel