Brieven

‘Vrije’ keuze helpt lang niet iedereen

De burger wordt door aanhangers van het neoliberalisme consequent gereduceerd tot consument. Volgens neolibs vindt de mens kennelijk in zijn rol van consument ten diepste zijn bestemming. In de permanente queeste naar het optimale aanbod voor zaken als telecommunicatie, energie, zorgverzekeringen en straks ook pensioenen zouden wij onze ultieme vervulling als mens vinden.

Al die opgedrongen complexe consumptiekeuzes (zelfs voor goed ingewijden vaak bijna onoplosbare optimalisatievraagstukken) leveren meestal vooral ergernis op. Maar belangrijker nog is dat ze de mens beroven van tijd en aandacht voor wezenlijker zaken in het leven!

De voorvechters van al die vrije keuzes (VVD, D66 én Marike Stellinga in NRC van 4 juni, U dacht toch niet dat u zelf kon kiezen?) framen hun oplossingen als technisch, politiek neutraal en onontkoombaar. Dat is misleidend. Ook zij hebben natuurlijk gewoon een politiek gekleurde agenda. Het individu is in hun wereldbeeld het hoogste goed en dient alle ruimte te krijgen. Solidariteit in een samenleving breidelt het individu en moet daarom worden ingeperkt (zie ook de pensioendiscussie).

Ik twijfel er niet aan dat al die briljante D66-jongens en -meisjes en die verdomd handige VVD-ondernemertjes prima voor zichzelf kunnen opkomen. Nee, het probleem is dat Stellinga, D66 en de VVD zichzelf als de maat der dingen nemen en menen dat iedereen in Nederland in staat (en bereid) is om al die persoonlijke keuzes tot een goed einde te brengen.

Dat is luchtfietserij van het zuiverste water. Je kunt erop wachten dat mensen fors in de knoei komen. Een serieuze politieke partij is er voor iedereen en kan zich dan niet achter ‘eigen schuld dikke bult’ verschuilen.

    • F. Klok Groenekan