Moslimactivisme, reacties op ‘We zijn er. Wen er maar aan’

Als je respect wilt, moet je het ook tonen

Het artikel met drie moslimmannen van afgelopen zaterdag doet mij als blanke man de wenkbrauwen fronsen. Oh ja, deze blanke man is ook nog homo. Het enige wat ik zie, zijn drie mannen die als een stel baldadige tieners tegen alles moeten schoppen.

Respect willen ze, maar uit alles blijkt dat zij zelf geen enkel respect hebben voor anderen.

Nee, als moslim blijf je maar lekker in de kast. Dat doe je de gemeenschap en je opa toch niet aan? Je bent eerder moslim dan Nederlander.

Subsidies, aparte ruimtes voor alles wat islam is, ooit gehoord van de scheiding van kerk en staat?

Doe wat je wilt, schreeuw het van de daken, maar verwacht vooral niet dat ik luister en respect voor je heb. Respect moet je verdienen en behoort wederzijds te zijn. Neem liever een voorbeeld aan de homo-emancipatie. Wat een GayPride al niet mag bewerkstellingen.

Nederland is seculier. Wen er maar aan

De op hoge toon gestelde eis om gebedsruimten ‘overal’ geeft aan wat Wildeman, Hafs en Benchikhi willen: geen gelijkwaardigheid, maar een voorkeurspositie. Niet onlogisch, aangezien de onsamenhangende vroeg-middeleeuwse teksten waarop zij zich baseren moslims in de pikorde duidelijk een stuk boven andersdenkenden plaatsen. Helaas voor hen, Nederland is een seculier land, waar het geloof eindelijk is waar het hoort: achter de voordeur. Waar religieuze leiders binnen „ieders verantwoordelijkheid krachtens de wet” gebruik mogen maken van de vrijheid van meningsuiting, maar we niet meer naar hen hoeven te luisteren.

Moslims hebben in Nederland dezelfde rechten als katholieken, protestanten, hindoes en atheïsten. En een meerderheid maakt daar met erkentelijkheid gebruik van – zie de reportage over moslims in de krijgsmacht.

Dezelfde rechten. Niet minder, maar ook niet meer. Dat betekent ook geen bijzondere faciliteiten, zoals gebedsruimten in – tenslotte met belastinggeld bekostigde – openbare gebouwen. Dat betekent ook geen beperkingen voor andersdenkenden, zoals bedrijfskantines die geen varkensvlees serveren, zoals soms in Frankrijk het geval lijkt te zijn.

Wie daar niet mee kan leven en beslist wil dat zijn omgeving zich aan zijn denkbeelden aanpast, moet maar een voorbeeld nemen aan eerdere gelovigen die zich in hun oorspronkelijke omgeving niet meer op hun plaats voelden: protestanten in Brabant en Vlaanderen na 1585, de Pilgrim Fathers, de Hugenoten in Frankrijk, de Afgescheidenen onder Willem I. Die lieten zien dat zij een prijs overhadden voor hun geloof.

Nederland is seculier. Wen er maar aan.

H.J. van den Doel, Leiden

    • H.J. van den Doel, Leiden
    • Henk B. de Vries, Amsterdam