Recensie

Europees debuut Harts, protegé van Prince

YouTube-impressie van Darren Hart alias Harts dinsdagavond in de Melkweg

Een sensatie, een perfecte kruising tussen Prince en Jimi Hendrix, een gitarist die de duiven uit de lucht kan spelen met muziek zo funky als een tijgervel bij maanlicht.

Zijn reputatie snelt Darren Hart alias Harts vooruit, nu de 23-jarige Australiër met Indiase roots zijn Europese debuut maakt.

Darren Hart is de laatste artiest die zich een protegé van Prince mag noemen. Kort voor zijn dood hielp de betreurde Prince Roger Nelson hem op pad en verklaarde dat Darren hem aan zichzelf deed denken, toen hij die leeftijd had.

Er is van alles voor te zeggen dat Hart eenzelfde talent heeft om alle facetten van het artiestenvak onder controle te krijgen. Hij schrijft zij eigen songs, speelt op het podium en in de studio ook de toetsen- en baspartijen bij zijn dynamische gitaarspel en is een performer die het publiek kan enthousiasmeren, met een drummer als enige helper.

Een groot verschil met Prince is dat de ook maar drie turven hoge Hart geen waarde hecht aan decorum. Als een ietwat morsige rocker verscheen hij dinsdag in de Amsterdamse Melkweg, waar hij meteen een stevig staaltje gitaaracrobatiek in de geest van Hendrix en Ernie Isley liet horen. Op de funky groove van zijn beste nummer Lovers in Bloom schakelde hij naadloos van gewone stem naar een sensuele falset. Een jam op wahwahgitaar dreigde minutenlang los te barsten in Voodoo Chile, om te eindigen in de stampende beat van zijn eigen Breakthrough.

In ballads is Darren Hart nog geen ster en zijn optreden miste een finale van het kaliber Purple Rain, waarin hij werkelijk los had kunnen gaan in uitzinnig gitaarspel.

Hendrix’ Purple Haze als toegift was eigenlijk een zwaktebod, want Hart heeft genoeg van zichzelf om het trucje van spelen met de gitaar in zijn nek erbij te moeten halen.

    • Jan Vollaard