‘Af en toe mis ik de muziek’

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Roland Bösiger (36) deed het gewoon. Hij nam ontslag als softwareontwikkelaar en werd machinist.

Hoogtepunt: „Het geweldige uitzicht als ik ’s ochtends vroeg een zonsopgang tegemoet rijd.”

Dieptepunt: „ Als ik mijn vrienden lang niet kan zien vanwege mijn onregelmatige werktijden.”

Eerst werkervaring opdoen

„Al op mijn 14e leek treinbestuurder me een geweldig beroep. Ik heb er op een beroepsinformatiedag voor het eerst over gehoord, maar daar zeiden ze dat je werkervaring in een ander beroep nodig had, voordat je aan de opleiding kon beginnen. Dus vergat ik het weer en heb ik er jaren niet aan gedacht.”

Tweede studie

„Pas toen ik een paar jaar geleden merkte dat ik niet mijn leven lang als softwareontwikkelaar wilde werken, kwam het idee weer terug. Ik had voor geluidstechnicus geleerd, maar het is moeilijk daar je geld mee te verdienen. Na een tweede studie elektrotechniek ging ik aan de slag bij een bedrijf dat mengpanelen maakt.”

Het mengpaneel van Iron Maiden

„Eerst leek het werk perfect: ik bleef in contact met de muziekindustrie en had voldoende tijd om in de weekenden als geluidstechnicus te werken. De Britse metalband Iron Maiden gebruikte bij hun tour een mengpaneel van ons. We werden backstage uitgenodigd, onwijs tof!”

Het leven is te kort

„Toch merkte ik hoe langer hoe meer dat het niets voor mij is – de hele dag achter de computer zitten en programmeren. Toen in mijn vriendenkring een vader en zijn twee kinderen overleden in een auto-ongeluk, dacht ik: het leven is te kort om werk te doen waar je geen zin in hebt.”

Cool blijven.

„Als machinist werk je erg zelfstandig. Als het goed is zie ik mijn baas maar twee keer per jaar: bij het voortgangsgesprek en op de kerstborrel. Die vrijheid vind ik fijn. Je moet ook cool blijven: vertragingen zijn vrijwel nooit de schuld van de machinist en als je gaat stressen maak je toch alleen maar fouten. Af en toe mis ik de muziek; ik heb geen tijd meer om nog met bands te werken. Maar dat heb ik lang gedaan, dus ik denk dat het wel mooi is geweest zo.”

    • Steffi Weber