Wat wil monsieur Li met ons?

Autofabrikant Peugeot onderhield negentig jaar lang een innige relatie met de club die door eigen medewerkers was opgericht. Tot het bedrijf de club verkocht aan Li Wing Sang, een Chinees met raadselachtige motieven.

Clubeigenaar Li Wing Sang Foto AFP

Als net na rust het tweede doelpunt valt, lijkt het dramatische seizoen van FC Sochaux-Montbéliard op slag vergeten. Tot de laatste minuut gaat de wave door stadion August-Bonal, het clublied ‘Allez Sochaux’ schalt door de speakers en de duizenden trouwe supporters die deze vrijdag 13 mei hun regioclubje zijn komen aanmoedigen vieren de overwinning op Clermont Foot alsof de Champions League net binnen is. In werkelijkheid heeft het team, ooit kampioen van Frankrijk en in 2007 nog winnaar van de beker, op het nippertje degradatie weten te voorkomen. Uit de Ligue 2.

Pas als spelers en staf een ereronde langs de tribunes maken, herinnert één man op het veld de supporters weer abrupt aan de tegenslagen die ze in het wonderlijke afgelopen jaar hebben moeten doorstaan. Tussen doelpuntenmakers Moussa Sao en Karl Toko Ekambi zwaait een oudere kale Chinese heer, als enige strak in pak, met groot enthousiasme richting de afgeladen tribunes.

Het is Li Wing Sang, die in juni 2015 FC Sochaux na een innig huwelijk van bijna negentig jaar met Peugeot overnam van de autofabrikant. En dat is in deze contreien, waar de wieg van Peugeot staat en nog altijd vrijwel iedereen voor het bedrijf of zijn toeleveranciers werkt, niet goed gevallen.

„Het is genant ”, vindt de 23-jarige Thibaut van de ‘ultras’, de harde kern van de supportersgroep. Met een groep vrienden stond hij vlak voor de wedstrijd in te drinken op de parkeerplaats naast het stadion, midden tussen de immense autofabrieken. Uit de speakers van zijn auto, een Peugeootje uiteraard, klonk harde rapmuziek. „Die man heeft een club gekocht zonder dat hij enig idee heeft waar het in het voetbal om draait. Sochaux zou in de Ligue 1, de hoogste divisie, moeten spelen. Terwijl onze jongens vechten om niet te degraderen maakt hij er bij iedere belangrijke wedstrijd zijn eigen feestje van.”

FC Sochaux werd in 1928 opgericht door twee medewerkers van Peugeot en is na financieringsproblemen vrijwel meteen overgenomen door het bedrijf zelf om het personeel tevreden en ontspannen te houden. Toenmalig topman Jean-Pierre Peugeot was vroeg groot voorstander van een professionalisering van het Franse voetbal en kwam er als een van de eerste clubbazen openlijk voor uit dat hij zijn spelers op de loonlijst van de autofabrieken had staan.

In 1935 en in 1938 werd FC Sochaux (toen al gefuseerd met Montbéliard tot officieel ‘FCSM’) landskampioen, begin jaren tachtig speelde Sochaux dankzij een sterke eigen opleiding zelfs even Europees voetbal. Het logo van de club was het opgeheven leeuwtje van Peugeot. In en om het stadion doet alles aan de autofabrikant denken. Weinig Franse clubs hebben zo’n sterke identiteit en trouwe supportersaanhang.

Voor velen blijft het daarom een raadsel waarom Li Wing Sang de club in 2015 gekocht heeft. Hij is president-directeur van Ledus, een bedrijf in Hongkong dat gespecialiseerd is in ledverlichting. Vooralsnog is het bedrijf nauwelijks actief in de auto-industrie.

Voorzitter Jean-François Bonnet van de officiële supportersvereniging van Sochaux vermoedt dat Ledus in het hart van de Franse auto-industrie „naamsbekendheid” wil krijgen. Maar boze tongen beweren dat de deal samenhangt met de verkoop van een deel van de aandelen van PSA Peugeot Citroën, in 2014, aan het Chinese Dongfeng. Er zijn voor een investeerder als Li talloze „interessantere clubs in Frankrijk”, zei Lyon-voorzitter Michel Aulas in een interview. Waarom heeft hij niet Bordeaux of Lille gekocht?

Li zelf zei in januari in sportkrant L’Équipe, in het enige serieuze interview dat hij tot nu toe heeft gegeven, dat hij Sochaux wilde hebben om „nieuwe markten te exploreren”. Dat de club zoveel geschiedenis heeft is volgens hem alleen maar goed. „Daardoor zijn we meer zichtbaar dan als we gewoon zouden adverteren in een krant”, zei hij. Voor het eerst kwam ook een bedrag naar buiten: hij zou Peugeot 7 miljoen euro hebben betaald. Ook dat bedrag leidde tot ophef. „Dat is een druppel op een gloeiende plaat als je miljarden verliest”, zegt Thibaut over het autobedrijf dat flink gereorganiseerd heeft.

Peugeot, supporter van Sochaux

Het valt „monsieur Li” moeilijk aan te rekenen dat hij de club heeft gekocht, lacht Bonnet bij het chaletje van de supportersvereniging op het stadionterrein. Bonnet (68) en veel van zijn leden zijn in de eerste plaats verontwaardigd over de wijze waarop Peugeot de club heeft laten vallen. „Het is alsof van de ene op de andere dag Philips zijn handen van PSV aftrekt.” De nieuwe bestuursvoorzitter van Peugeot, de van aartsconcurrent Renault afkomstige Carlos Tavares, zou „meer van motorsport houden”.

Op de dag dat Sochaux, nu ongeveer een jaar geleden, uitkwam tegen Evian om zich in de Ligue 1 te handhaven, plaatste het bedrijf nog een grote advertentie in L’Équipe om de ploeg succes te wensen. ‘Peugeot, supporter van FC Sochaux-Montbéliard sinds 1928’ stond er. „Maar toen wisten ze al dat ze ons gingen verkopen”, mokt Bonnet, die 43 jaar lang voor Peugeot werkte en oprichter is van de ‘sectie fabrieksmedewerkers’ van de supportersvereniging. Zoals zoveel mensen hier kwam hij als kind al in het stadion.

Het oude Peugeot-leeuwtje is direct na de overname vervangen door een neutralere leeuw en op de shirts kwam ‘Ledus’ te staan. Maar de meeste supporters in het stadion dragen nog gewoon de oude clubshirts.

„Ik rijd ook nog steeds in een Peugeot”, lacht de 60-jarige Jeannette Meunier besmuikt. Geheel in clubtenue met meerdere sjaaltjes en muts heeft ze op de tribunes plaatsgenomen. „Historisch is deze club te belangrijk om kapot te maken. Maar wat Peugeot gedaan heeft, vergeef ik ze nooit”, zegt ze. Terwijl rond het stadion de vele historische foto’s van Jean-Pierre Peugeot met de eerste teams herinneren aan het bedeelde verleden, heeft Peugeot in het plaatselijke automuseum tot schande van de fans alle verwijzingen naar de club verwijderd, vertelt ze.

Hoe nu verder? Degradatie is afgewend, maar de toekomst is onzeker. De supportersclubs die elkaar normaal naar het leven staan hebben onlangs een gezamenlijke ‘motie’ ingediend waarin ze om meer openheid over de toekomst vragen. „Waar ik bang voor ben is dat die meneer Li na een paar jaar doorheeft dat voetbal niets voor hem is en de club hard laat vallen”, zegt Thibaut.

De motie heeft indruk gemaakt bij de clubleiding en de supporters zijn voor overleg aan tafel genood. „Maar hoe de financiën ervoor staan en wat het sportieve plan precies behelst weet ik nog steeds niet”, zegt Bonnet. Li heeft de Zwitserse bestuurder Ilja Kaenzig als voorzitter benoemd en halverwege het seizoen trainer Olivier Echouafni vervangen door Albert Cartier. Maar veel vertrouwde Sochaux-gezichten zijn verdwenen.

Via L’Équipe probeerde Li de supporters gerust te stellen. Hij heeft de club „voor de lange termijn” gekocht en het doel is zo snel mogelijk terug te keren in de Ligue 1, zei hij. In China is FC Sochaux inmiddels al bekend, zei hij, maar hij hoopt de club ook anderszins te internationaliseren. En dat mag wat kosten. „Indien nodig”, pochte hij, „zijn we bereid 10, 20 of 100 miljoen euro te investeren.”

    • Peter Vermaas