Hele goede bitterbal

Joël Broekaert eet een speltburger die smaakt naar spelt bij De Veldkeuken.

Naast het forthuis, van restaurant De Veldkeuken, zit een grote speelkuil (en amfitheater) geheel van gras. Foto Rien Zilvold.

Bijzonder

De Nieuwe Hollandse Waterlinie was tussen 1815 en 1940 een van de belangrijkste verdedigingslinies van Nederland. Hij loopt van Muiden tot aan de Biesbosch en is 85 kilometer lang. Door middel van een serie sluizen kon over die gehele linie het land onder water worden gezet, teneinde de opmars van de vijand te stuitten. Er staan oude forten en nieuwere betonnen bunkers langs. Tegenwoordig is de Waterlinie een natuurgebied (het grootste rijksmonument) waar je leuke historische wandelingen kunt maken. En bij zo’n dagje uit hoort natuurlijk een versnapering.

Vlakbij Culemborg, waar vroeger het fort Werk aan het Spoel stond, staat nu een markant, modern, hoekig gebouw van houten latten - een speelse kruising tussen fort en boomhut. Ernaast een grote speelkuil en tevens amfitheater geheel van gras. In dit ‘forthuis’ zit de Veldkeuken. Mocht u in de buurt zijn, strijk dan vooral daar even neer, liefst op het terras.

Op het bord

Verwacht niet te veel, het is geen chic restaurant. Maar met eetcafé zou ik ze toch te kort doen. Het is een klein etablissement, met een kleine kaart, waar je van 10 uur ’s ochtends tot negen uur ’s avonds terecht kunt voor lunch, koffie en diner. Lunchen doe je er met stevige boterhammen van zelfgebakken brood, soep en quiches (alles onder de 10 euro). Of salades voor 11,50 euro.

Alles is ‘100 procent ambachtelijk & biologisch’ volgens de kaart. Dat kan niet. Er staan namelijk bitterballen van wilde gans en kroketten van rivierkreeftjes op. En ook al is wild het mooiste scharrelvlees, je mag het nooit biologisch noemen, want het heeft geen biologisch voer gegeten (het is maar wat je belangrijk vindt). Het is wel rete-sympathiek. Die ballen en kroketten komen van Hollands Wild, een mooi bedrijf dat op deze manier probeert prachtig vlees van de verspilling te redden - ganzen en rivierkreeftjes zijn feitelijk plaagdieren. Het is ook nog eens een hele goede bitterbal, veel beter op smaak dan de gemiddelde cafébal.

Ze maken ook een hoop zelf bij de Veldkeuken. Zoals de varkensworst bij de groentenstoof (15 euro). Het is het enige van de zeven gerechten op de dinerkaart, dat niet vegetarisch is – al is ook de lentestoof te bestellen met asperges in plaats van worst (13,50 euro). Echt een goede, sappige, malse worst met een mooie varkenssmaak, lekker hard aangebakken. Ook de zelfgemaakte durumgriespasta is goed gelukt (ze hebben er ook nog van die leuke spiraaltjes van weten te maken) en mooi afgekookt. Het is een simpel maar smakelijk gerecht (13,50 euro) met rauwe raapstelen en lokale knoflook (waar je overigens niet omheen kunt, dus bedenk voor het bestellen even of je nog wil zoenen die avond) en pittige Remekerkaas. De zelfgemaakte speltburger (9,50 euro) smaakt naar spelt – dat heeft veel smaak en geeft ook iets zurigs. Dat levert best een interessante vega-burger op. Wat drinken we erbij? Een lokaal biertje. Vooral de Culemborgse brouwerij Vrijstad valt in de smaak.

Allemaal ontzettend innemend dus. Eigenlijk heb ik maar twee grote punten van kritiek. Eén: zowel de pasta als de groentenstoof zijn goed op smaak, maar worden geserveerd in een waterige plas saus. Als ze bij de stoof een lepel hadden geserveerd, was ik er misschien niet eens over begonnen, maar bij het pastagerecht is het echt zonde. Twee: de bediening moet echt strakker. Het mag allemaal best een beetje losjes in zo’n tent, maar aan het eind van de avond zijn ze meer met elkaar bezig dan met ons. Gerechten worden niet opgediend in de volgorde waarin ze besteld zijn en om lepels moeten we twee keer vragen. Niet nodig, makkelijk op te lossen.

Eindoordeel

Het is allemaal niet wereldschokkend bij de Veldkeuken, maar ze laten hier goed zien dat vegetarisch leuk kan zijn en biologisch niet duur hoeft te zijn. De chef houdt het simpel, maar kookt met smaak, mooie ingrediënten en denkt duidelijk na over wat hij kookt en gebruikt. Sympathiek eten voor een sympathieke prijs. En een ontzettend leuke bestemming voor een mooie zomerdag.