Daar was-ie dan: de harde persoonlijke aanval op Trump

Verenigde Staten Clinton vreest het ergste wat Trump betreft: „We kunnen hem niet laten dobbelen met Amerika”.

foto Justin Sullivan/AFP

Donald Trump is „ongeschikt voor het presidentschap”. Zijn ideeën zijn „niet gewoon anders, maar gevaarlijk incoherent. Het zijn niet eens echte ideeën, alleen maar een serie bizarre tirades, persoonlijke vetes en regelrechte leugens.”

„Hij zou de codes voor nucleaire wapens niet mogen hebben, omdat je je makkelijk kunt voorstellen dat Donald Trump ons in een oorlog stort omdat iemand op zijn lange tenen heeft getrapt. We kunnen hem niet laten dobbelen met Amerika.”

Hillary Clinton trok donderdag voor het eerst het zwaard. Al in de derde zin bleek haar speech de harde, persoonlijke aanval op haar Republikeinse tegenstander waarop haar aanhang al maanden wacht. Het is ruim een week voor de laatste beslissende voorverkiezingen voor Clinton. Ze heeft nog de 71 gedelegeerden nodig om de Democratische nominatie binnen te halen. Het is nog spannend of ze in Californië haar rivaal Bernie Sanders zal verslaan.

Maar haar toespraak in San Diego was aangekondigd als reactie op de speech van Republikein Trump over buitenlandpolitiek van eind april. De speech was duidelijk ook bedoeld om afvallige Democraten, gematigde Republikeinen en onafhankelijken te tonen dat Clinton Trump aankan. Dat ze hard en voldoende zeker van zichzelf is. Door haar campagneteam is niet alleen nagedacht over haar woorden, maar ook over haar lichaamstaal en een opvallend lage en langzame wijze van spreken.

Voortdurend zette Clinton haar ervaring als senator en minister van Buitenlandse Zaken af tegen Trumps grillige uitspraken en lichtgeraaktheid. „Iemand die zo snel boos wordt. Willen we zijn vinger überhaupt in de buurt van de rode knop?”

Daarnaast viel Clinton Trump aan op een fundamenteler niveau. Ze probeerde duidelijk te maken dat zijn golf van badinerende uitspraken over de VS, impliceert dat hij zijn vaderland in wezen zwak vindt.

„Als je écht meent dat Amerika zwak is, met ons leger, onze waarden (…), dan ken je Amerika niet. En dan verdien je zeker niet om het te leiden.”

Volgens Clinton komt de keus tussen haar en Trump neer op een keus tussen een angstig Amerika en een sterke VS, aangezien de kracht van het land is gebaseerd op zijn bondgenootschappen en de weloverwogen inzet van zijn diplomatieke en militaire kracht. Ze benadrukte haar eigen rol in dit diplomatieke en politieke handwerk.

„Ik worstelde in Kopenhagen met de Chinezen over een klimaatakkoord. Ik werkte aan een staakt-het-vuren tussen Israël en Hamas en ik onderhandelde met Rusland over de beperking van kernwapens.”

De speech bevatte geen verwijzingen naar de problemen van haar ministerschap, zoals de aanval op het Amerikaanse consulaat in het Libische Benghazi. Evenmin ging Clinton gedetailleerd in op haar eigen plannen. Ze noemde alleen de pijlers die haar denken over buitenlandpolitiek in de loop der jaren hebben geschraagd: het belang van sterke bondgenootschappen, militaire samenwerking en het behoud van wat zij ziet als Amerika’s leidende positie in de wereld. Als de VS zich terugtrekken achter muren, waarschuwde ze, springen China en Rusland in het vacuüm. „En dat is geen uitkomst waarmee wij kunnen leven.”

    • Maartje Somers