Grootse, stralende zangeres

Corry Brokken (1932-2016)

Ze was de beste zangeres van het Nederlandse lied en de ster van tv-shows.

Corry Brokken in 1971 Foto KIPPA

Corry Brokken was de populairste naoorlogse zangeres van het Nederlandse lied – en de beste. Tijdens de eerste drie jaren van het Eurovisie Songfestival zong ze namens Nederland. En de tweede keer, in 1957, was ze de stralende winnares met het nummer Net als toen, een door violen omspoeld chanson, dat een van haar grootste succesnummers werd. Haar zangcarrière omspande de jaren vijftig tot en met de jaren zeventig, waarna ze voor een heel andere werkkring koos: als advocaat-procureur en nadien rechter. Donderdag overleed ze, 83 jaar oud, in een verzorgingskliniek in Laren.

In haar autobiografie Wat mij betreft (2000) liet Corry Brokken zich kennen als een meisje uit Breda, dat niet alleen zangeres wilde worden omdat ze graag zong, maar in zo'n loopbaan ook de kans zag te ontsnappen aan het ouderlijk huis met een vader die destijds gevangen zat omdat hij NSB’er was geweest. In 1952 maakte ze haar radiodebuut. Al snel was ze een veelgevraagd vocaliste, met een krachtig volume en een hyperverzorgde dictie, naar de mode van die dagen. Zelf vond ze het achteraf „wel erg keurig”. Haar repertoire bestond vooral uit vertalingen van Franse chansons, waarvan het aan Edith Piaf ontleende Milord in 1960 hoogst omstreden was: het mocht niet in een 5 mei-programma worden gezongen omdat het over een prostituee ging.

Een jaar later werd Brokken de leading lady in de Snip & Snap-revue van theaterproducent René Sleeswijk. Na een eerste huwelijk met jazzdrummer Cees See trouwde ze in de jaren zestig met Sleeswijk, die haar tevens tot de ster maakte van groots opgezette tv-shows in Nederland en Duitsland. Allengs begon het showbizzbedrijf haar echter tegen te staan. „Ik genoot van de muziek en van de chic van de aankleding”, zei ze in een NRC-interview, „maar de buitenkant was me nooit genoeg. Daar was ik blijkbaar te veel een denkertje voor”. Ze brak uit de gouden kooi die Sleeswijk om haar heen bouwde en ging, als beginnende veertiger, rechten studeren. Dat leidde tot een praktijk als advocaat en procureur. In 1990 werd ze rechter in Den Bosch – onder de naam mr C.M. Meijerink-Brokken, omdat ze intussen hertrouwd was met medestudent Jan Meijerink.

Ondanks de waardering die ze ook in haar nieuwe functie kreeg, raakte Corry Brokken toch weer aangestoken door de muziek, toen een platenmaatschappij haar in 1994 voorstelde een compilatie-cd van oude successen uit te brengen. „Goh, wat kon ik eigenlijk mooi zingen”, luidde haar oprechte verzuchting toen ze haar oude opnamen terughoorde. Twee jaar later zegde ze de rechtbank vaarwel en maakte een nieuwe cd, die echter geen groot verkoopsucces werd. Na een herseninfarct verdween ze buiten beeld, te trots om zich nog in het openbaar te vertonen.

    • Henk van Gelder