Ze willen een dak, maar het mag niet

Het is de enige grandslam zonder dak, dus als het regent, ligt Roland Garros stil. Plannen voor een uitbouw ketsen al jaren af.

Officials proberen tevergeefs het zeil op de tennisbaan droog te houden. Foto Gonzalo Fuentes/Reuters

Met een paraplu boven zijn hoofd huppelde Novak Djokovic dinsdagmiddag parmantig over het court central. Het miezerde nog steeds op Roland Garros, maar de harde regen was even voorbij en de scheidsrechter stond op het punt zijn afgebroken partij tegen Roberto Bautista Agut te hervatten. Met groot gejuich werden de spelers door het ondanks de nattigheid vasthoudende publiek verwelkomt. Maar anderhalve set later kwam het alweer met bakken naar beneden en werd de partij nog eens afgebroken.

Het was bepaald niet de eerste wedstrijd die in herfstig Parijs gestopt werd. Voor het eerst in zestien jaar en pas voor de derde keer in de lange geschiedenis van Roland Garros werd maandag zelfs de hele speeldag afgelast – met onvermijdelijke planningsproblemen tot gevolg. Als het blijft regenen dan zal de finale niet zondag maar mogelijk pas maandag gespeeld kunnen worden, net als in 2012.

Tijd dus voor een duurzame oplossing. „We hebben een dak nodig”, zei een gefrustreerde toernooidirecteur Guy Forget deze week. De Australian Open heeft sinds 1988 overdekte banen, Wimbledon kan sinds 2009 het centre court afdekken en de US Open krijgt dit jaar een schuifdak. Roland Garros is daarmee de enige grandslam die geheel plat ligt als het weer tegenzit. Een dak „is standaard tegenwoordig”, zuchtte Forget.

Zo standaard dat de Franse tennisbond al jaren plannen klaar heeft voor zo’n dak. Maar die zijn gekoppeld aan een nog veel grotere verbouwing en uitbreiding van het complex aan de westkant van Parijs. Een en ander had dit jaar klaar moeten zijn, maar buurtbewoners, belangengroepen en de nazaten van een negentiende-eeuwse architect weten de werkzaamheden sinds 2011 te traineren.

In de aangrenzende Jardin des Serres d’Auteuil, een botanische tuin uit 1897, zou het al jaren met ruimteproblemen kampende Roland Garros, van de huidige 8,5 hectare moeten groeien tot 13 hectare. Dat is nog altijd minder ruimte dan de terreinen van de drie andere grote toernooien tot hun beschikking hebben, maar genoeg om het toernooi in Parijs te houden. Andere onderzochte opties, zoals een verhuizing naar Versailles, stuitten op bezwaren van de gemeente Parijs, dat Roland Garros binnen de stadsgrenzen wil houden.

Voor de bouw zou een klein deel van de kassen, waar tot vorig jaar orchideeën en andere bijzondere planten stonden, tegen de vlakte moeten. Maar het ‘palmarium’, de monumentale stalen hoofdkas van architect Jean-Camille Formigé, zou blijven bestaan en deel gaan uitmaken van het tennispark. Pal daarnaast zou een half ondergronds stadion moeten komen dat het huidige court 1 vervangt. Met zijn glazen wanden met planten eronder ziet dat ‘Court des Serres’ er op de bouwtekeningen uit als ware het een van de kassen zelf.

Vergunning ongeldig verklaard

Na jaren van inspraakprocedures en aanpassingen van het ontwerp, verstrekte de gemeente Parijs vorig jaar juni een bouwvergunning. Maar in oktober moesten de graafmachines worden stilgezet toen twee kleinkinderen van Formigé van een bestuursrechter gelijk kregen; de uitbouw druist in tegen de ‘morele rechten’ van de oorspronkelijke architect, hun opa. Afgelopen maart had de Franse tennisbond FFT een nieuwe tegenslag toen twee natuurgroepen en een erfgoedorganisatie erin slaagden bij de rechter de hele bouwvergunning ongeldig te laten verklaren.

„Vraag maar aan François Hollande”, zei toernooidirecteur Forget vorige week. Maar dat nam hij snel terug: de politiek is zijn laatste steunpilaar. „Het is een minderheid die zich tegen het project verzet en de werkzaamheden blokkeert”, zei hij later. De tennisbond verwacht dat dankzij de steun van de gemeente en de regering van premier Manuel Valls de bouwwerkzaamheden – kosten 350 miljoen – uiteindelijk hervat kunnen worden. En dat in 2020 ook Roland Garros een dak heeft.

„Om in Frankrijk iets in beweging te krijgen, is het soms nodig dat er een drama plaatsheeft, waarna men zegt: als we dat eerder hadden gedaan, dan was het beter geweest”, zei Forget. „Ik geloof dat dat moment van bewustwording nu plaatsheeft.”