Test: zou jij een goede lijnrechter op Roland Garros zijn?

Als je de concentratie van een luipaard en de ogen van een havik hebt, misschien wel.

Een lijnrechter op Roland Garros. Benoit Tessier / Reuters

Er zullen weinig jongens en meisjes in hun jeugd dromen van een carrière als lijnrechter in het tennis. Ze hebben vaak ook wel wat weg van een bejaarde kampeerder. Eentje die uitgeput met z’n handen op de knieën hurkend boven een gemeenschappelijke wc hangt, omdat-ie net driehonderd meter vanaf de barbecue is komen aan sprinten, vermoedelijk vanwege knoflooksaus die niet helemaal goed meer was.

Maar in hun bedrieglijk uitziende lichamen, zitten ogen van haviken verscholen. Tot een andere conclusie kun je amper komen als je deze test van de Wall Street Journal (WSJ) doet. Vanuit het perspectief van een lijnrechter, krijg je op een van de vier mogelijke posities (baseline of één van de service- of zijlijnen) een bal te zien die een tennisspeler net met een vaart van tussen de 120 en 200 kilometer per uur heeft afgevuurd.

En dan moet je in een split second beslissen: is de bal in of uit? Per positie krijg je vijf situaties voorgeschoteld. Daarna krijg je te zien of je beter scoort dan het gemiddelde van de bevolking, en of je geschikt bent voor de functie.

John McEnroe

Deze test is ook goed voor supporters of spelers die regelmatig op de umpire of lijnrechter foeteren. Toegegeven: tennis is beschaafder dan voetbal, waar je als scheidsrechter geluk hebt als je een keer níét te horen krijgt dat je moeder een dame van lichte zeden is, maar de voorbeelden van uitbarstingen over discutabele beslissingen zijn legio. Toch John McEnroe en anderen (maar vooral John McEnroe)?

Lijnrechters hebben geen gemakkelijke taak. Je kunt het ook niet zomaar worden. Drie eigenschappen zijn met name belangrijk: naast een uitmuntend gezichtsvermogen zijn dat concentratie én een luide stem. De umpire moet je immers wel kunnen verstaan als je een call maakt.

Geen HawkEye

Op Roland Garros zijn hun beslissingen echter nog doorslaggevender dan op andere toernooien, vanwege de ondergrond. Waar op de overige drie grand slams, die gespeeld worden op gras of hardcourt, het HawkEye-systeem is geïnstalleerd, is dat op Roland Garros niet het geval.

HawkEye kan door verschillende speciale camera’s langs de baan achteraf laten zien of een bal in of uit is. Maar op gravel laten ballen afdrukken na, in tegenstelling tot andere ondergronden. Dus vindt de organisatie van het toernooi HawkEye overbodig.

    • Joram Bolle