Recensie

Verfijnde schoonheid van Marissa Nadler

Verder uit elkaar vind je het niet: de vier ballen voor Marissa Nadler en Vektor. Verfijning en passie hoor je ook in de pianobewerkingen van Wagner, gespeeld door Camiel Boomsma.

De stem van Marissa Nadler is een engelachtig instrument, dat glijvluchten maakt over een spaarzaam landschap. Soms wordt die stem gedragen door een sonore cello-lijn, soms door weinig meer dan een murmelende piano, of vibrerende gitaartoon. Nadler is een Amerikaanse zangeres/gitariste, die inmiddels zeven albums maakte. Haar vorige, July (2014), kreeg al veel weerklank, de nieuwste, Strangers, is nog verfijnder. Dankzij de slaperigheid in haar stem, herinnerend aan de zang van Lana Del Rey, is de sfeer licht decadent, en tegelijk verheven. Dat verhevene ontstaat door de instrumentaties die net als haar stem, gedrenkt zijn in galm. Prachtige nummers als ‘Janie In Love’ en ‘Divers Of The Dust’ hebben langzame melodieën met onnadrukkelijke wendingen. Nadler zingt met zichzelf en zorgt voor een smeulende schoonheid.