Omekot: het Nederlandse OMG

Elke week bespreekt de mediaredactie van NRC een opvallend woord in de media. Deze week: Omekot, de Nederlandse licht beteuterde variant van OMG.

Het duurde even voordat ik in de gaten had wat dit mij onbekende woord betekende. Martine de Jong zette op een titelkaart van haar vlog 10e.nl in grote letters: „We gingen naar Seth Meyers” en veel kleiner daaronder: „Omekot.”

Zo moeilijk was het nu ook weer niet. Als Engelstalige, maar langzamerhand ook alle andere tienermeisjes iets heel erg superleuk of heftig vinden, dan roepen ze „Oh My God!” In telefoontaal wordt dat dan OMG.

Het is bijna een cliché om je te ergeren aan stampvoetende en huilende OMG-meisjes. Coole mannen doen dat niet en Europeanen vinden het een schoolvoorbeeld van Amerikaanse infantiliteit. Er bestaan dan ook meer verbasteringen, zoals het vorig jaar tot een hype uitgegroeide Ermahgerd (slissend OMG).

Omekot is de Nederlandse, licht beteuterde variant. Die past erg bij de toon van Martine de Jong, die zich in haar vlog positioneert als een beetje overbezorgd type, met vliegangst en opruimobsessie, die de spannendste gebeurtenissen aankondigt met een gezicht alsof elk moment de wereld kan vergaan.

Ik denk dat Martine in werkelijkheid veel kordater en geestiger is.

Het aardige van zo´n vlog is natuurlijk dat je helemaal zelf mag weten welke versie van jezelf je met ons wilt delen. Ik denk dat Martine in werkelijkheid veel kordater en geestiger is, maar heel veel van WoodyAllen en andere hypochondrische komieken houdt. Ook contrasteert dit personage effectief met dat van sidekick Arjen Lubach, wiens alter ego zich meer macho en onaardiger voordoet dan hij zelf lijkt te wezen.

Ze zijn nu samen met vakantie in New York en posten ieder dagelijks een vlog over hun gemeenschappelijke belevenissen. Daarbij lopen ze elkaar fors in de weg, maar dat is deel van de grap.

Je kunt de toon van beider videolog zo goed vergelijken. Arjen legt veel uit, is verbaal sterk, maakt verrassende geluidseffecten en gedraagt zich rebels. Martine is visueel veel sterker, heeft oog voor poetische details en gebruikt het medium alsof ze de filmkunst opnieuw aan het uitvinden is. Ze dreint wel veel over jetlag en dan weer dat ze moet ophouden daarover te zeuren. Omekot!