Recensie

De scheermes-stem is terug bij The Strokes

Wie had gedacht dat Julian Casablancas, koning van de nonchalance, ooit zou zingen als Matt Bellamy (van Muse), koning van de extatische gilzang? Maar zowaar, op de nieuwe EP, Future Present Past, waagt Casablancas, zanger van The Strokes uit New York, zich aan brede uithalen in het refrein van ‘Oblivius’. Er er zijn meer vocale gedaanten: Casablancas als dreinend kind of als Iggy Pop in de parlando-opening van ‘Threat Of Joy’. En als zichzelf, gelukkig: de Casablancas die we kennen van debuut Is This It (2001). De scheermes-stem is terug. Het is te vroeg om op basis van de drie nummers (de vierde is een remix) van deze EP te stellen dat The Strokes hun oervorm hebben teruggevonden. Maar in de nieuwe nummers horen we een verrassende hoeveelheid muzikale ideeën: van gierende gitaarsolo tot kletterende synthesizer tot kermend orgel en lichtvoetige drums. De band heeft er een hecht en opwindend geheel van gemaakt.