Verjaardag

Was ik het toch vergeten, bedacht ik me een dag na haar verjaardag. Hoe redde ik me hieruit? Me bedenkend dat ze een rothekel had aan verjaardagen (vooral die van haarzelf), schreef ik een mailtje:

„Ik wist niet wat ik je voor je verjaardag moest geven. Heb me suf gepiekerd, en uiteindelijk wist ik het. Wetend hoezeer jij een hekel hebt aan het vieren van je verjaardag dacht ik je geen groter plezier te kunnen doen dan er totaal geen aandacht aan te schenken. Niets van me laten horen, nog geen like op wat voor post je ook zou plaatsen op Facebook. Geen sms’je, telefoontje, gewoon helemaal niks. Dat was mijn cadeau. Ik hoop (en verwacht) dat je er ontzettend van hebt genoten.”

Per ommegaande kreeg ik antwoord: „Dit bericht is het grootste cadeau!”