Het aantal tentakels in de oceanen neemt gestaag toe

Foto Scott Portelli

Tentakels aan de top. In de oceanen zit misschien minder vis, maar het aantal inktvissen, octopussen en zeekatten groeit al zestig jaar. De weekdieren hebben weinig last van de opwarming van het klimaat en van overbevissing. Dat schreven Australische biologen deze week in Current Biology (23 mei). Ze extrapoleerden de groei uit vangst- en bijvangstcijfers die tussen 1953 en 2013 verzameld zijn.

De inktvissen op de foto zijn reuze-zeekatten (Sepia apama) uit Australië. Met een lengte van een meter en een gewicht van 10 kilo zijn dit de grootste zeekatten op aarde. Tussen april en juni komen deze flinke weekdieren in drommen bij elkaar voor de kust van het stadje Whyalla, om te baltsen, vechten en paren. De strijd tussen reuze-zeekatmannetjes lijkt nog het meest op ‘competitieve yoga’, schreef filosoof en inktviskenner Peter Godfrey-Smith ooit. De mannetjes zweven lijf-aan-lijf, strekken hun armen, verbleken en tonen in rap tempo hypnotiserende patronen op hun huid.

Lange tijd ging het slecht met de reuze-zeekatten. In 2013 werden er ongeveer 13.500 gezien, het laagste aantal in jaren. Maar de populatie heeft zich sindsdien hersteld. In 2014 schatte de Zuid-Australische overheid de grootte van het zeekat-assemblee op ruim 57.000 en in 2015 op zo’n 131.000.

Zeekatten groeien snel en sterven jong, net als andere inktvissen. Populaties kunnen zich daardoor snel herstellen. Dat kan voor een deel de wereldwijde inktvistoename verklaren, denken de Australische onderzoekers. Een andere verklaring die de biologen opperen is de opwarming van de oceanen. Inktvissen worden sneller geslachtsrijp in warmer water. En misschien profiteren de weekdieren van de terugloop van vissen die op inktvissen jagen.