Altijd keihard werken voor succes

Ronald Morien (1966-2016)

was dol op alles met auto’s. Zakelijk was hij zeer succesvol, op het leven had hij minder greep.

Fietswrakken, afgeschreven surfplanken of zwaar beschadigde auto’s; waar anderen schroot zagen liggen, zag Ronald Morien (49) lonkend goud. De op tweede Pinksterdag plots overleden ondernemer wist als geen ander hoe je van niets iets kan maken.

Al op jonge leeftijd demonteerde hij in zijn geboortestad Delft oude fietsen. Om dan van alle onderdelen één goede fiets te maken. En wanneer hij onverhoopt een onderdeel miste, ‘vond’ hij dat in de overvolle fietsenstalling van de nabijgelegen TU Delft.

Het geld dat de verkoop van de fiets vervolgens opleverde, was zijn zakgeld. Van rijkdom was geen sprake bij de familie Morien. Ronald, de jongste van drie zoons, leende zijn ouders zelfs eens geld in financieel moeilijke tijden. Zijn moeder overleed toen hij 21 was.

Het zijn gebeurtenissen die hem vormden, vertellen mensen in zijn omgeving. De levensles: je moet het heft in eigen hand nemen en keihard werken. Iets dat Morien zijn hele leven zou doen.

Hij ruilde zijn handel in fietsen nog voor zijn puberteit in voor die in brommers, waarna de stap naar auto’s snel was gemaakt. De geboren sleutelaar bleek bovendien over een uitzonderlijk racetalent te beschikken.

Na als automonteur te zijn opgeleid, maakt hij begin jaren negentig naam in zijn Volkswagen Scirocco, met een kenmerkende gele streep waarop hij startnummer 1 had geplakt. Het jongetje dat in Delft nog moest vechten om zich staande te houden op straat, groeit in het racecircuit uit tot een boom van een kerel waar mensen tegenop keken. „Maar altijd vriendelijk en beschikbaar voor een praatje”, zegt Marco Antheunisse, journalist bij autosport.nl.

Dat Morien niet voor één klasse koos maar het ene weekend door een weiland jakkerde en het volgende over het circuit in Zandvoort raasde, zegt alles volgens Antheunisse. „Ronald was gewoon bezeten van de sport.”

Morien wint tal van prijzen. Zo wordt hij in 1996 de eerste Nederlands kampioen in de zogenaamde vrije standaardklasse. Morien geniet van zijn succes en de aandacht die dat met zich meebrengt. Maar zijn diepste zielenroerselen deelt hij met niemand. Verjaardagen slaat hij over, aan familievisites doet hij evenmin. Praten over emoties kan hij niet. Hij is een man van het gebaar. Op het moment dat de vrouw van zijn broer, garagehouder in Makkum, op sterven ligt, stuurt Morien direct een van zijn monteurs om zijn broer te ontlasten. Broer Nico: „Dat zal ik nooit vergeten.”

Na wat omzwervingen strijkt hij in 1996 neer in het Friese gehucht Wieuwerd. Daar neemt hij een zieltogend autosloopbedrijf over waar hij van zijn handelstalent zijn vak maakte. Bij opgebouwde contacten in binnen- en buitenland koopt hij nieuwe en gebruikte auto-onderdelen, als versnellingsbakken, cilinderkoppen en motors.

De in de autowereld inmiddels alom bekende naam Morien staat synoniem voor service. Onderdelen, nieuw of gereviseerd, zijn op voorraad leverbaar. Zeven dagen per week. „Een gat in de markt,” zegt Rudolf de Beer, zakelijk directeur van het bedrijf dat inmiddels 30.000 vierkante meter beslaat en 50 medewerkers telt. „Ronald leerde mij: de klant móet tevreden zijn. Alleen dan komt hij terug,” vertelt de aangeslagen medewerker Henk Rinsma.

Net na de milleniumwisseling wordt Morien vader van twee zoons. Mika, de oudste, blijkt betoverd „door alles waar benzine in moet”, vertelt De Beer. Urenlang crosst het jochie door de weilanden achter het bedrijf. Tot groot genoegen van zijn vader.

In oktober 2015 doen ze mee aan het BNN-programma Alles voor je kind. De titel dekt de lading. De twee zijn onafscheidelijk en reizen samen alle racecircuits af. Met succes. In het programma van presentatrice Katja Schuurman is te zien hoe Morien na weer een overwinning een arm om zijn zoon heen slaat. Glunderend: „Ik ben trots op je, vriend.”

Mensen die Morien in die jaren van dichtbij meemaken, weten dat achter alle successen en het ogenschijnlijke geluk momenten van grote eenzaamheid schuilgaan. Hij woont dan al jaren gescheiden van zijn vrouw en kinderen. De greep op het leven ontglipt hem steeds meer. Zijn zakelijke kracht blijkt zijn menselijke zwakte: Morien laat zich maar moeilijk bijsturen.

En dan laat hij op tweede Pinksterdag, precies twintig jaar na zijn vestiging in Wieuwerd, zelf het leven los. De Beer, terwijl hij vanuit zijn kantoor uitkijkt op het Friese landschap: „Daar zijn geen woorden voor. Het enige dat we kunnen doen, is doorgaan met zijn levenswerk. Want dat is wat Ronald wilde.”