Column

m/v van de weeksiegfried woldhek

Een ‘uitzwaaipagina’, scheldpartijen en zelfs bedreigingen. Het was, op z’n zachtst gezegd, geen leuke week voor Sylvana Simons. Over niemand spraken we meer dan over het toekomstig Tweede Kamerlid van de partij Denk – moet die wel een paar zetels bij de volgende verkiezingen halen.

Daags na haar optreden in het tv-programma DWDD, waarin Simons samen met de oprichters van Denk haar komst naar deze politieke partij aankondigde, raakte Nederland verdeeld in twee kampen.

Eerst leek het ‘nee-kamp’ het debat te overheersen, met opmerkingen als ‘een uitgenaste poseur’ (journalist en ‘professioneel buttkicker’ Jan Dijkgraaf). Maar gaandeweg roerde het ‘ja-kamp’ harder de mond – met name over het racistische element in veel opmerkingen. Die ja-stemmen klonken niet alleen door op internet. ‘Nederland is ook van Sylvana’, schreef het conservatieve weekblad Elsevier.

Van danseres en vj bij muziekzender TMF tot anti-racisme activist en politica voor Denk. Ooit geliefd door tieners, nu gehaat door vooral witte mannen.