The Boathouse is nog vooral een grote belofte

Foto Rien Zilvold

Restaurants genoeg in Rotterdam tegenwoordig voor liefhebbers van de betere keuken, maar grotere gezelschappen en besloten partijen ontbreekt het klaarblijkelijk nog aan voldoende eetgelegenheden. Plaatselijke horeca-tycoons als Ron Sterk (o.a. De Witte Aap, King Kong Hostel, Holy Smoke) en Herman Vaanholt en Hendrik van der Wijck (De Tuin van de Vier Windstreken) stoppen hun geld dezer dagen tenminste in zulke eventlocaties, terwijl bijvoorbeeld ook BIRD in de Hofbogen zich meer op die markt gaat richten.

Sterk gaat het Mecanoopaviljoen aan de Maasboulevard, nu omgedoopt tot Boompjes, als zodanig nieuwe leven inblazen. In De Tuin was de vraag naar groepsruimte al langere tijd veel groter dan daar beschikbaar was, wat voor de eigenaren reden was om aan de overkant van de Kralingse Plas een tweede zaak te beginnen. Dat is dus The Boathouse geworden, een vijf weken geleden geopend, metershoog glaspaleis bij het strand aan het Langepad.

Een afkeurenswaardige ingreep in het groen en het aanzicht van het stadspark heeft dat bouwwerk op het oog niet opgeleverd. Integendeel, ondanks het volume ervan zijn we onder de indruk van de onnadrukkelijke aanwezigheid van het pand. En met bescheidener etablissementen als brasserie Woodz en Beachhouse als directe buren, detoneert de nieuwkomer hier ook verder geenszins.

The Boathouse mag zich als feestlocatie dan in eerste instantie niet op rondzwervend eetpubliek richten, dat betekent niet dat het er niet welkom is. Mits er dan geen events op de agenda staan, kan er van woensdag tot en met zondag van elf tot vier uur ’s middags worden geluncht. Net als de buitenkant is ook het interieur in dat geval een lokkertje. The Boathouse ziet er van binnen al net zo onnadrukkelijk elegant en ruimtelijk uit als aan de andere zijde van het glas. Het grote bordes is, behalve met tafels en stoelen, (nog) niet aangekleed, wat we dan weer iets té ruimtelijk vinden.

De lunchkaart zelf doet ook een tikje te weinig recht aan onze hooggestemde verwachtingen. Oké, we hebben hier niets met onze familie of firma afgehuurd, maar we hadden desondanks best iets uitvoeriger gecaterd willen worden. Echt uitpakken kun je in The Boathouse namelijk niet als je er spontaan binnenvalt en lekkere trek hebt. De keuze strekt zich zo’n beetje uit tussen een salade, belegde broodjes, Flammkuchen, een daghap (fish & chips toen wij er waren) en de zogeheten ‘Schmidt Zeevis Originals’.

Laatstgenoemde schotels zijn het populairst bij de klanten aan de toonbank van de gelijknamige viswinkel in de Spaansepolder en moeten daarom ook wel goed genoeg zijn voor loslopende gasten van The Boathouse, zo zal de gedachte erachter zijn. Maar een restaurant is geen viswinkelcounter. De van zichzelf heerlijk knapperige en frisse tempura met tonijnvlokken heeft met zijn overdaad aan een soort currysaus toch een wat te hoog snackbargehalte. De boterham met ‘oosters gebraden’ rosbief kan vanwege zijn doodgewone komaf evenmin overtuigen, maar voor de smakelijke tonijnburger met kroepoek willen we alvast nog wel een keer naar deze plek in Kralingen terug.

Daar komt dan nog een extra goede reden bij. De lunchkaart zal wat van zijn instant-karakter kwijtraken binnenkort, zo horen we wanneer we afrekenen, waarmee de ambities van The Boathouse een flink stuk naar boven worden bijgesteld.

Zo zien we het graag in een stadsdeel dat verder toch in alles een náám wenst op te houden. Inlossen maar snel die belofte.