brieven

Het probleem: de zorg is te goed

De opnamestop op de spoedeisende hulp (SEH) van ziekenhuizen werd recent breed in de media uitgemeten. Als oorzaak van het niet te behappen patiëntenaanbod werd de sluiting van verzorgings- en verpleeghuizen genoemd. Hier dient ten eerste de reductie in het aantal psychiatrische opvangplekken aan te worden toegevoegd.

Maar wellicht het grootste probleem is de kwaliteit van de zorg! Die is, ondanks de alom beschreven medische missers, namelijk zo goed geworden dat ziekenhuizen aan hun eigen succes ten onder gaan. Artsen worden steeds beter in het behandelen van slepende, chronische welvaartsziektes als COPD, hartfalen, suikerziekte, maar ook van bijvoorbeeld kanker. We houden onze zieke patiënten langer in leven. En juist die fragiele gevallen worden met grote regelmaat heropgenomen, via de SEH. CBS-cijfers tonen aan dat de gemiddelde Nederlander bovendien niet alleen ouder wordt, maar ook op steeds jongere leeftijd chronisch ziek. Eerder én langer ziek dus. Die ontwikkelingen hangen de medische sector als een zwaard van Damocles boven het hoofd.

Tijd dat overheid en zorgverzekeraars met elkaar gaan praten over het (vergoeden van) voorkómen, in plaats van behandelen van chronische welvaartsziekten.