Zege in de Giro binnen handbereik

Hij oogt sterk, blijft nuchter en pareert alle aanvallen. „Het enige wat ik hoef te doen is dichtbij het wiel van Nibali en Valverde blijven.”

Steven Kruijswijk vierde dinsdag zijn groeiende voorsprong in het algemeen klassement van de Giro d’Italia. foto Claudio Peri / ANSA via AP

Kan Steven Kruijswijk de Giro winnen? Geen Nederlander is het ooit gelukt. Waar dat precies aan ligt, is lastig te zeggen. De Giro is de eerste grote ronde van het jaar. In mei zijn de voorjaarsklassiekers net geweest en is nog niet iedereen daarvan hersteld. Bovendien begint de Tour de France, ook voor de meeste Nederlandse renners de belangrijkste wedstrijd van het jaar, binnen een maand.

Wielrenners kunnen niet topfit zijn in zowel de Giro als de Tour. Daarvoor is de inspanning te zwaar. Over de bergetappes in de Giro wordt ook wel gezegd dat ze van alle grote rondes het zwaarst zijn.

Jan Janssen en Joop Zoetemelk, eeuwige grootheden, wonnen in de jaren zestig en tachtig de Tour de France en de Vuelta, maar nooit de Giro. Erik Breukink was in 1988 dichtbij: hij werd tweede, nadat hij de zege aan Andrew Hampsten moest laten na een hongerklop. Dat lijkt Kruijswijk niet te gaan gebeuren. Zijn trainer Mathieu Heijboer zei dinsdag dat hij als geen ander in staat blijft om fit te blijven, voedsel goed op blijft nemen, hoe lang de inspanningen ook duren. Kruijswijk blijft er ook ontegenzeggelijk goed uitzien. Veel renners tonen de tekenen van vermoeidheid in de derde week van een grote ronde: ze krijgen een koortslip, komen verkrampt over de finish, ogen verzwakt. Niets van dat al bij Kruijswijk, die zich na iedere zware bergetappe glimlachend laat interviewen, zich om andere renners niet druk zegt te maken.

Etappes met vijf sterren

Hij zei dinsdag uit te kijken naar de etappes van vrijdag en zaterdag, die in het routeboek van de organisatie met vijf sterren staan aangeduid. „Daar heb ik al bewezen goed te zijn.”

Er zijn nog vijf etappes te gaan. Kruijswijk verdedigt na de zestiende etappe van dinsdag drie minuten voorsprong op de nummer twee, Esteban Chavez uit Colombia. Chavez verloor dinsdag 48 seconden. Hij begint het bergop met de dag moeilijker te krijgen, daar waar Kruijswijk geen spoor van verzwakking laat zien. Ook Vincenzo Nibali verloor terrein op Kruijswijk. De Italiaan, oud-winnaar van alle grote rondes, zakte naar de vierde plaats in het klassement, op 4 minuut 43 minuten van Kruijswijk.

Dinsdag kon alleen Alejandro Valverde, de huidige nummer drie op 3 minuut 23, het spoor van Kruijswijk tot de streep volgen. Hij versloeg hem in de eindsprint, geen specialiteit van Kruijswijk, die explosiviteit ontbeert.

Nadat Kruijswijk zaterdag en zondag zelf aanviel, werd hij dinsdag met een spervuur aan demarrages belaagd. De ploegen van Nibali en Valverde probeerden de Brabander te isoleren van zijn ploeggenoten, maar Kruijswijk is deze dagen zo sterk dat hij eigenhandig pareerde. Het was simpel geweest, zei hij na afloop: „Het enige wat ik hoef te doen is dichtbij het wiel van Valverde en Nibali blijven en reageren op wat zij doen.”

Woensdag is op papier eenvoudig: alleen na honderd kilometer is er een klimmetje van de laagste categorie. Donderdag is pittiger: op twintig kilometer van het einde ligt de bijna duizend meter hoge Pramartino, waarna het een lange afdaling is naar de finish. Kruijswijk: „Die dagen zijn vlak, maar het blijft opletten.”

De beslissing valt op vrijdag of zaterdag, met twee van de zwaarste etappes door de Alpen. De Giro bereikt vrijdag het hoogste punt: de Colle Dell’Agnello, 2.744 meter boven zeeniveau. De etappe naar Turijn is zondag een formaliteit. Of hij moet vallen, zoals Alberto Contador vorig jaar gebeurde. Daarom: „Ik bekijk het per dag.”