Worstelen met ‘express yourself’

Terwijl ze restanten opruimt van het afscheidsfeestje vertelt Madonna in de openingsscène van Truth or Dare (1991) dat ze weinig emoties voelt nu haar Blond Ambition Tour is afgelopen. Zelf heeft ze al afscheid genomen van de intense maanden met haar crew tijdens de optredenreeks waarvoor ze blasfemie- en obsceniteitsbeschuldigingen aan elkaar reeg. Dat het voor haar zeven jonge mannelijke dansers, die een cruciale rol speelden tijdens de tour en de bijbehorende documentaire, niet zo makkelijk is dit alles los te laten, wordt 25 jaar later duidelijk in Strike a Pose.

In deze ‘behind-the-scenes-film van een behind-the-scenesfilm’ vertellen de zes nog levende dansers dat ze, na de tour, niet opgewassen bleken voor een leven in de spotlights zonder hun ‘moeder’ Madonna. Ook blijkt hun vrolijke en open houding waarvoor ze naast hun danstalent waren geselecteerd en waar de popster gretig gebruik van maakte, niet altijd een eigen keuze. De ‘express yourself’-boodschap van de tour blijkt zelfs wrang voor enkelen onder hen die in stilte worstelden met hiv. Een kwart eeuw later lijken de mannen zich vooral bewust van hun voorbeeldfunctie en zijn daardoor hard voor zichzelf en opvallend mild voor anderen. Zo mild dat je je soms zelfs afvraagt of er dan echt niets is overgebleven van die expressieve jongens van weleer.

De film is een trip down memory lane voor wie persoonlijk geraakt werd door Madonna’s project. Voor wie daar minder voeling mee heeft, is het vooral een ontroerend beeld van de periode.

Sabeth Snijders