Japke-d. Waarom heet het salaris van bankiers eigenlijk een beloning?

Wekelijks rekent Japke-d. Bouma af met jeukwoorden op kantoor.

Mijn baas zegt altijd, dat ik een schop onder mijn kont verdien. Maar verder verdienen de meeste mensen die ík ken, een salaris voor wat ze allemaal doen op kantoor. Behalve topmannen. En dan vooral die bij de banken. Die verdienen geen salaris, die krijgen een ‘beloning’. De Engelse variant is ook mooi, ‘compensation’. Alsof ze iets afschuwelijks moeten doen elke dag op kantoor en daarvoor compensatie behoeven. De rest van het land werkt voor een loonstrookje, van leraren tot verpleegsters en van filiaalchefs tot de opperbevelhebber van de Nederlandse strijdkrachten. Maar topbankiers worden beloond.

Meer #jeukwoorden op Twitter via @Japked

Meer #jeukwoorden op Twitter via @Japked

Die zijn blijkbaar bijzonder.

Want gewone stervelingen krijgen pas een beloning als ze grote daden verrichten. Een oud dametje redden uit een sloot bijvoorbeeld. Of als ze een portemonnee vinden en die naar de politie brengen zonder het papiergeld eruit te halen. Nu kan het natuurlijk dat het afzien is, als je topbankier bent. En dat je daarom beloond moet worden. Al die spreadsheets de hele dag, de strijd om de corner office. De lakgeur die opstijgt van je schoenen en je notenhouten bureau. De banale conversaties met je privéchauffeur. Of dat je humidor niet de juiste vochtigheidsgraad heeft. Dat zou kunnen.

Het kan ook dat we het salaris van topbankiers beloning noemen, omdat belonen bij deze mensen gewoon heel goed werkt. Bij kleuters zie je het bijvoorbeeld ook veel. En bij honden. Die beloon je voor goed gedrag. Dat is misschien de reden dat we bankiers belonen. Zodat ze het geld van andere mensen niet wegspeculeren, dat ze de tent niet laten affikken, dat ze hun cliënten geen poot uitdraaien en dat ze geen giftige producten ‘in de markt’ zetten.

Wat ook kan, is dat we ze moeten belonen, omdat ze anders niet in Nederland blijven, maar naar The City vertrekken, dát zou erg zijn!1!!1! En dan is er ook nog „het afbreukrisico”. Dat schijnt enórm te zijn, voor die arme topbankiers. Ik snap zelf niet waarom bankiers een groter afbreukrisico zouden hebben dan, zeg, journalisten, of notarissen, en zelfs áls bankiers ontslagen worden, kunnen ze altijd gewoon weer verder bij een woningcorporatie of bij de NS, maar dat zal ik wel weer fout zien.

Je zou denken dat we gestopt zijn met bankiers belonen toen de banken een paar jaar geleden zo lek als een mandje bleken en omvielen, als mussen van het dak. Je zou denken dat wíj, hardwerkende Nederlanders, een beloning verdienen omdat we ze gered hebben, van onze belastingcenten. En tóch heet het nog overal beloning, het salaris van topbankiers; is het ‘beloningsmanagement’ nog steeds een aparte afdeling bij de banken, en is iedereen er weer lekker legaal aan het belastingontwijken. Wat mij daarom zo’n leuk experiment lijkt, is als we bankiers eens een salaris zouden geven, we stoppen met ze te belonen en ze ook eens te gaan straffen als ze iets fout doen. Nu krijgen ze alleen maar ‘beloningen’ en nooit eens een corrigerende tik.

Dokter Spock had het fout toen hij zei dat ‘belonen werkt’. Elke ouder weet dat belonen alléén werkt, als er ook ergens een stok achter de deur staat – het kapitalisme, zeg maar. En de geneugten van het kapitalisme: die zouden we onze topbankiers toch niet moeten willen onthouden.