‘Jos van Rey is geen corrupte geldwolf’

Van den nieuwenhuijzen Oud-wethouder Jos van Rey is geen corrupte geldwolf. Het OM lijdt aan tunnelvisie. Dat zegt Van Reys advocaat tijdens haar pleidooi in de rechtszaal.

Foto Remko de Waal / ANP

Opeens was daar in de zittingszaal een uitgestoken hand voor Jos van Rey. De handdruk van Joep van den Nieuwenhuijzen. De in 2013 in dezelfde Rotterdamse rechtbank wegens omkoping veroordeelde ‘bedrijvendokter’ weet hoe van Rey zich moet voelen. Maandag was hij terug om de gevallen politicus uit Roermond te steunen.

In een pauze van het pleidooi van de raadsvrouw van Van Rey volgde nog een gemoedelijk gesprek tussen Van Rey en Van den Nieuwenhuijzen. Het pleidooi nam de hele dag in beslag waarna advocaat Gitte Stevens volledige vrijspraak eiste en het beeld van haar cliënt had bijgesteld.

Twee weken geleden sprak het Openbaar Ministerie (OM) nog over machtsbederf, vriendjespolitiek en omkoping. Van Rey zou zijn moreel kompas zijn kwijtgeraakt, het democratisch proces hebben gemanipuleerd en hij zou Roermond miljoenen euro’s schade hebben berokkend.

„Quatsch!”, sprak Stevens die een heel andere Van Rey neerzette: de ondernemende, ondernemer-politicus die Roermond voorspoed bezorgde. „Geen machtsbederf maar publiek ondernemerschap van een betrokken, geïnformeerde en hardwerkende wethouder.” Wel wenste Stevens aan te tekenen dat haar cliënt niet in zijn eentje besluiten nam. Dat was het voltallige college van B en W.

„Roermond heeft vele prijzen gewonnen vanwege haar ondernemend besturen, vanwege het zo kort bij de burgers staan, voor het verwezenlijken van prachtige projecten.” Nooit heeft hij zich laten omkopen en nooit heeft hij medeverdachte Piet van Pol de bal toegespeeld zodat die zich „over de rug van de Roermondse burger kon verrijken”.

En dat is wat deze hele zaak in één woord is: idioot.

Gitte Stevens advocaat van Van Rey

Haar pleidooi gebruikte Stevens niet enkel voor het ontzenuwen van de „flinterdunne” verwijten. In de stijl van Van Rey opende ze de frontale aanval op het OM. Dat had haar cliënt bedekt „met een nietsontziende, allesverzengende lavastroom van verdachtmakingen, insinuaties, sfeerscheppende en tendentieuze omschrijvingen. Hoe kapot kun je iemand maken? Hoe ver kun je iemand afbreken?”

Haar cliënt was neergezet „als een corrupte geldwolf die jarenlang zijn eigen zakken vulde ten koste van de gemeenschap”. Bij het OM was sprake van „tunnelvisie, hineininterpretieren en gebrek aan kennis over het openbare bestuur”.

Het OM had groot geschut ingezet omdat het dacht een enorm omkopingsschandaal te zullen ontdekken. Een schandaal dat er volgens Stevens helemaal niet is. Al aan het begin van de dag had ze de filosoof Cicero geciteerd die zei: ‘Zich vergissen is menselijk, maar in die vergissing volharden is idioot.’ „En dat is wat deze hele zaak in één woord is: idioot.”

Het onderzoek begon met onjuiste informatie van één informant die wraak nam. De informant speelde ook onder één hoedje met de regionale krant die voor een „tsunami” aan artikelen zorgde. En het OM baseerde zich nog op rancuneuze ex-ambtenaren die „meenden een appeltje met de gemeente te moeten schillen.”

„Eigenlijk is mijn cliënt al veroordeeld, ook zonder uw vonnis. Hij is zijn positie kwijt, aan zijn naam kleeft een wrange bijsmaak. Hij voelt dat. En dat is ook wat hij heeft willen zeggen met de woorden: ‘Ik ben vermoord, maar ik leef nog’.”