Samenwonen met Google

Marc Hijink bespreekt de laatste ontwikkelingen in tech.

Het grootste compliment dat je als gadgetmaker kunt krijgen: een beroemde concurrent die je product gaat kopiëren. Naast Amazons praatpaal Echo – een van de succesvolste gadgets van 2015 – komt ook Google met een slimme assistent voor de hele familie.

Google Home, zo heet de draadloze speaker die uitblinkt in het oplepelen van informatie naar aanleiding van gesproken vragen. Vergelijk het maar met Google Now op je telefoon, maar dan in de vorm van een luidspreker met zeer gevoelige microfoons.

Het is zo’n apparaat dat precies weet hoe lang je er over doet om naar het werk te rijden, je favoriete muziek afspeelt en het weerbericht of het nieuws voorleest. Je kunt er ook andere gadgets in huis mee bedienen. Lampen, slimme stopcontacten, dat soort werk.

De technologie van smart hubs als Google Home of Amazon Echo is ongrijpbaar: het zijn algoritmes die continu trucjes bijleren. De Echo – er staat er een bij mij thuis – krijgt elke week nieuwe skills. Die stellen nog niet veel voor. We gebruiken Alexa – met die naam activeer je de Echo – als veredelde internetradio en als conversation piece voor de visite.

Meer lezen over tech en media? Volg ons op Twitter: @NRCTechMedia 

Google Home komt pas later dit jaar op de markt en lijkt een stuk alwetender te worden dan de Echo. Immers, Google Home baseert zijn antwoorden op gegevens uit al je Google-activiteiten, inclusief je mail, je zoekopdrachten in Maps, je favoriete muziek en video’s. Dat is nogal wat. Zeker omdat Google Home vooralsnog met één Google-account overweg kan. Huisgenoten en toevallige voorbijgangers kunnen dus met een paar lukrake vragen toegang krijgen tot mijn mail en zoekgeschiedenis. Natuurlijk heb ik niets te verbergen, maar dat houd ik wel graag voor mezelf.

Hoe zou het zijn om samen te wonen met Google als huisgenoot? Het modelgezin in Googles reclamevideo kan geen stap verzetten zonder de hulp in te roepen van hun persoonlijke assistent.

Om de kinderen te wekken stuurt vader zijn persoonlijke muzieklijst naar alle draadloze speakers in huis. Moeder laat Google een nieuwe afspraak maken voor een etentje met haar vriendin, dochterlief vraagt Google stiekem om hulp bij het huiswerk en het zoontje is de enige die onthouden heeft dat hij zich moest verkleden voor Space Day op de basisschool. Zijn beteuterde blik lijkt niet gespeeld.

Wat opvalt: het Google-gezin spreekt niet met elkaar en communiceert liever via de slimme speaker. Naarmate de computer zich menselijker gedraagt door kunstmatige intelligentie, beginnen mensen zich blijkbaar meer als computers te gedragen.