Recensie

Een danscollage van Oosterse traditie en het moderne Westen

Onverwachte combinaties kunnen de beste zijn. Zo komen in Light Indonesiche trommels en urban dance prachtig samen. Maar zien we bij SPRING Utrecht ook hoe het mis kan gaan, wanneer onchoreografeerbare geslachtsdelen en jodelen worden gemixt.

Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van hun dansgezelschap gunnen Andrea Leine en Harijono Roebana zichzelf de mogelijkheid nog eens te werken met de Indonesische componist Iwan Gunawan, zijn moderne gamelanensemble Kyai Fatahillah en de dansers van Independent Expression uit Solo (Indonesië). In 2011 bleek dat een van hun succesvolste voorstellingen: GhostTrack werd diverse malen hernomen en in het buitenland gespeeld.

In jubileumvoorstelling Light laten Leine en Roebana de dansstijlen, meer nog dan in GhostTrack, nader tot elkaar komen. En hoewel niet voor het eerst, blijft het verrassend te zien hoe organisch de traditionele Oosterse dansvormen met kleine detailaanpassingen transformeren naar Westerse moderne dans en zelfs urbanachtige stijlen, en vice versa. De isolaties, de gehoekte lijnen, de verankering in de aarde – een aantal gedeelde basiselementen vormt een ‘dansvloer’ waarop bewegingstalen moeiteloos communiceren, elkaar verstaan en in elkaar verglijden, om vervolgens weer de eigen basis op te zoeken. Telkens duikt dus weer de martiale plastiek van de Indonesische dans op, net als de grillige detaillering van schouders, armen en torso van Leine en Roebana.

Light is een soort collagedans, en zo moet ook de op Joyce's Finnigans Wake geïnspireerde woordcollage van Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes worden opgevat: een poëtische, esthetische keten van muzikaal verwante klanken. Maar hoewel Heather Ware en Sandhidea Cahyo Narpati de combinatie van dansend spreken of zingen tot een eenheid weten te smeden, is de toegevoegde waarde van het tekstgebruik dramatisch vrij mager.

In feite is de muziek – het gamelanensemble vormt visueel al een prachtige aanblik – welsprekender en sterker als samenbindende factor. Het stuk is vrij los van structuur, met uitbarstingen van groepsdansen, waarbij de dansers, bevrijd van stilistische grenzen, met speels enthousiasme op elkaar reageren.