De vaatchirurgen van Kruijswijk

‘Tegen die tijd hoop ik dat ik kan zeggen dat die operatie een goede investering was. Riskant, maar het risico waard.” Dit zei Steven Kruijswijk tegen het AD op 25 maart 2014. Over welke toekomstige tijd had Kruijswijk het toen? Hij had het over de Giro van dat jaar; het moest een ijkpunt worden. Kruijswijk en de Giro, het is een stel apart.

Ik zag Kruijswijk de laatste dagen omhoog vlinderen en moest onophoudelijk denken aan zijn liesslagaders. Houden ze het, of houden ze het niet? Ze hielden het. En de kans is groot dat ze het tot in Turijn uithouden. Ik ben een onvoorwaardelijke fan van de liesslagaders van Steven Kruijswijk.

Ik ben een even onvoorwaardelijke fan van de vaatchirurgen die op een iets andere wijze dan de mensenzoon het water in wijn deden veranderen. Bij deze hijs ik hen met gepast ceremonieel in het roze.

De liesslagaders van Kruijswijk kennen een turbulente geschiedenis. In 2008 werd hij chirurgisch geholpen aan een ‘verknikking’. Vijf jaar later ging het om een ‘vernauwing’ – en dat is heel andere koek. De vernauwing stelde hem voor de keus: doodbloeden als wielrenner, of een operatie. En als de operatie niet zou lukken dan kon hij alsnog als gewoon mens gelukkig zijn tussen alle andere gewone mensen. Gewone mensen merken het niet eens als hun liesslagader vernauwd is.

Steven Kruijswijk ging voor de gevaarlijke operatie. Een gewoon mens was hij toch al geworden door de obstructie in zijn lies. „Het probleem belemmerde mijn prestaties. Dan is de keuze aan jezelf waar je genoegen mee neemt. Een anonieme knecht worden? Of het risico aanvaarden?”

De vernauwing stelde hem voor de keus: doodbloeden als wielrenner, of een operatie

Risico’s. Vaatkalk kan losraken als de slagader wordt opengelegd. Het kan tot amputatie leiden van een teen, voet, of zelfs een heel been. Of de hechtingen kunnen dodelijk gaan lekken, waarvan een paar voorbeelden bekend zijn.

Mister Google leidde me naar het archief van de Volkskrant. Vatenchirurg Bart Bender sprak in 2011 al over de risico’s van de operatie: „We zullen nooit zeggen dat het moet. Het is net als met flaporen: als de sporter er iets aan wil laten doen, dan kan dat”.

Bender sprak ook heel mooi over de ingreep zelf. De vernauwde slagader is opengelegd. „We halen het weefsel erin weg. En met een stukje ader maken we het vat vervolgens ruimer dicht. Net als wanneer je een broekspijp wijder maakt: je knipt die open, legt er een stuk stof overheen en je kunt hem wijder dichtnaaien.”

Ik houd van zulke beschrijvingen. Alsof een ambachtsman je vertelt hoe je een nieuw stuk zet in de rottende onderkant van een deur. Je zou het zelf moeten kunnen.

Ik tik deze woorden terwijl de Giro rustdag houdt. Kruijswijk zal ongetwijfeld op een persconferentie zijn levensverhaal vertellen. Hopelijk vergeet hij de vaatchirurgen niet.