Column

Jurk

Illustratie Olivia Ettema

Gretha staat in een chique vintage winkel met in haar tas een mooie, nog ongedragen jurk, bij nader inzien toch een tikje te wild. Ze wacht op de verkoper die bezig is een broek aan te prijzen bij een klant die hem duidelijk niet wil hebben. Als de vrouw heeft afgerekend en met een ongelukkig gezicht de winkel verlaat, monstert de verkoper Gretha.

Ik heb al genoeg inbrengers, zegt hij.

Het is een jurk van Alexander McQueen, zegt Gretha. Nogal extravagant.

Alexander McQueen? Kom dan maandag even langs. Dat is de dag dat ik kleding inneem.

Op maandag neemt ze de jurk mee naar kantoor, maar het is druk en ze moet zelfs overwerken. Pas na een paar weken lukt het Gretha eerder te vertrekken. Ze krijgt een klantenkaart. Op maandagen mag ze bellen om te vragen of hij al is verkocht. Kijk gerust nog even rond, zegt de verkoper. Gretha past een blazer. Ze lijkt er plomp in, vindt ze zelf, maar de verkoper houdt vol dat hij afkleedt. Gretha zegt dat ze erover nadenkt. Moet je daar serieus nog over nadenken? vraagt hij verbaasd.

Een week of vijf later is ze toevallig in de buurt. Er zijn geen klanten. Haar jurk ziet ze niet. Hij is weg, hè, zegt ze tegen de verkoper. Wat is weg? Hij heeft zoveel jurken. Hij was zwart met rood, zegt Gretha. Heel opvallend. Bel me op maandag, zegt hij, dan kijk ik in het boek.

De jurk blijkt inderdaad verkocht. Ze krijgt twintig euro. De jurk heeft het vijfentwintigvoudige gekost. Maakt u dat geld over? vraagt Gretha. Of kan ik het nu even komen ophalen. Nee, zo werkt het niet, zegt de verkoper. Ik heb geen contanten in huis, voor de veiligheid. Je kunt een afspraak maken om het op te halen, dan pin ik van tevoren. Morgen heb ik toevallig vrij, zegt Gretha. Op maandagen, mevrouw! Hij pakt zijn agenda. De eerstvolgende maandag dat het kan is over vier weken. Oké, zegt Gretha. Maar die maandag kan ze niet eerder weg. Ze belt op, biedt haar excuses aan. Als u afspraken niet nakomt, kan ik niet werken, zegt de verkoper. Gretha biedt aan de volgende dag te komen. Alleen op maandagen, zegt hij. Over drie weken heeft hij weer een gaatje.

Drie weken later fietst Gretha naar de winkel. Ze staat al met de deurkruk in haar handen als ze bedenkt dat ze haar klantenkaart is vergeten. Ze groet de verkoper en doet alsof ze alleen maar op zoek is naar een jurk. Op zijn advies past en koopt ze een groene evening dress. Excentriek, en een tikje te strak, maar hij staat haar goed, dat ziet ze zelf ook.