Ken Loach troeft verkrachtingskomedie Verhoeven af

Ken Loach viert zijn Gouden Palm Foto AFP/ ALBERTO PIZZOLI

De Brit Ken Loach heeft zijn tweede Gouden Palm binnen. De jury van het 69ste filmfestival Cannes beloonde gisteren I, Daniel Blake, een verhaal over een brave timmerman die wordt vermorzeld door het systeem. In 2006 won hij met The Wind That Shakes The Barley.

Paul Verhoeven, wiens verkrachtingskomedie Elle Cannes zaterdag van een daverend slotakkoord voorzag, viel buiten de prijzen. En dat gold voor veel persfavorieten, zoals de Duitse komedie Toni Erdmann of Jim Jarmusch’ Paterson: zelden was de kloof tussen jury en pers dieper dan dit jaar.

De jury onder de Australische voorzitter George Miller (Mad Max: Fury Road) oogstte na afloop een ijl applaus. Juryleden spraken van een ‘emotioneel uitputtend’ en ‘gepassioneerd’ juryproces, waarbij ‘geen woord ongezegd bleef’. Ruzie in de tent? Maar, zo stelde Miller, de uitslag moesten we in zijn geheel zien, als een wandtapijt of een collage.

Zo bekeken ging de jury van het 69ste festival dan voor geëngageerd, serieus en emotioneel, niet voor esthetisch, licht en innovatief. Zoals Loach’ pamfletfilm I, Daniel Blake, een effectieve tranentrekker op, en soms over, de rand van kitsch.

De tweede prijs, of Grand Prix, ging naar het door de pers verguisde Juste a la fin du monde van de 27-jarige Xavier Dolan. Zijn toneelfilm over een stervende schrijver en diens disfunctionele familie is een zinderend acteerduel.

De regieprijs werd verdeeld. Oliver Assayas won met Personal Shopper, intrigerende edelhorror waarin Kristen Stewart de geest van haar overleden tweelingbroer oproept en klusjes klaart voor een verwaande celebrity. De tweede winnaar was wel een persfavoriet: de Roemeen Christian Mungiu met Bacalaureat, een precies, wat afstandelijk portret van een arts die sjoemelt om zijn door aanranding aangeslagen dochter door haar eindexamen te loodsen.