Longreads

De mensen die ongeïdentificeerde lijken een naam geven

In een aangrijpende longread wordt beschreven wat er komt kijken bij de vondst van een lijk.

Medewerkers van stichting Reddingshonden RHWW zoeken in het gezelschap van een speurhond in het Vondelpark per boot naar sporen van de verdwenen toerist Tore Grodem. Foto Bart Maat / ANP

Op een zaterdagochtend hebben in het Amerikaanse dorp Tonawanda familieleden en vrienden zich verzameld in de kerk om de laatste eer te bewijzen aan een dierbare. In het gebouw speelt het lied Days of Elijah en worden herinneringen opgemaakt. Maar een ding maakt de uitvaart extra moeilijk: er ligt geen lichaam in de kist.

Ieder jaar worden in de Verenigde Staten circa vierduizend stoffelijke overschotten gevonden. Daarvan is een kwart aan het einde van hetzelfde jaar nog ongeïdentificeerd. Het Amerikaanse tijdschrift Mosaic Science schreef een aangrijpende longread over de professionals en vrijwilligers die samenwerken om namen bij deze lichamen te vinden, om vrienden van vermisten een lege kist te besparen.

De vondst

Dat gaat ongeveer zo. Vorig jaar zag iemand in het omvangrijke Lake Ontario iets geks drijven. Het bleek een lichaam te zijn. Forensisch onderzoekers keken naar wat de man droeg, wat hij bij zich had en maakten een zo gedetailleerd mogelijke schets van zijn uiterlijke kenmerken.

Een week later verzamelde een forensisch onderzoeker alle details die zij had gezien bij de eerste observatie, de lijkschouwing en ander onderzoek. Dat voerde zij vervolgens in in de “National Missing and Unidentified Persons System” of, korter, NamUs (spreek uit: “Name Us”). Het lichaam uit het Lake Ontario werd Unidentified Person 14015. En dan begint de zoektocht pas.

Vermissing

In het artikel wordt ook ingegaan wat het met mensen doet als hun dierbaren vermist zijn. Zonder lichaam blijft er altijd die knagende onzekerheid, opborrelende “wat als?”-scenario’s en de onmogelijkheid het verlies te verwerken. Zoals een vrouw zei wier man op een dag spoorloos van het strand verdween:

“Toen zij [forensisch specialisten, red.] tegen mij zeiden dat ze voor 95 of 98 procent zeker wisten dat hij is verdronken, zei ik: “Dat interesseert mij niet. Ik wil niet jullie speculaties. Ik wil alleen feiten. Voor zover ik weet, was hij ontvoerd door buitenaardse wezens. Voor mij is dat net zo plausibel dat jullie verhaal dat hij verdronken is, aangezien er geen lijk is.””

Lees hier de longread “192 days as John Doe” (5.626 woorden; leestijd circa 23 minuten) op de website van Mosaic Science