Cultuur

Interview

Interview

Dafne Schippers, met op de achtergrond haar coach Bart Bennema. De twee werken al acht jaar samen.

Foto Andreas Terlaak

‘We zijn vrienden, maar er is een bepaalde afstand’

Zondag sprint Dafne Schippers twee keer bij de FBK Games in Hengelo. Een dubbelinterview met haar en haar coach.

Proloog

Na haar wereldtitel op de 200 meter in Beijing vorig jaar en met de kansen die haar toe worden gedicht op de Spelen van Rio in augustus, wordt Dafne Schippers (23) met de dag moeilijker benaderbaar. In 2014 was een interview van een uur in een kamer van Nationaal Sportcentrum Papendal geen probleem. Nu ze een merk is geworden, is die vrijblijvendheid verdwenen en bewaakt haar begeleidingsteam haar grenzen.

Vrijdagavond liep Schippers een straatrace in Manchester, over 100 meter (10,94):

NRC neemt een uitnodiging van sportmerk Nike aan Schippers exclusief te interviewen op het hoofdkantoor in Hilversum. Nike is hoofdsponsor van de wereldkampioene, ze is het gezicht van de wereldwijde campagne. Levensgrote billboards hangen tot in Mumbai.

Aan het gesprek worden voorwaarden gesteld: het duurt maximaal 45 minuten en moet een dubbelinterview worden, met Schippers en haar trainer Bart Bennema. Het zou fijn zijn als ergens in het stuk het woordje ‘Nike’ wordt genoemd. En over het gespreksonderwerp doet Nike een „suggestie”: leuk zou zijn als het gaat over de chemie tussen Bennema en Schippers. Het bedrijf wil graag inzage voor publicatie, net als Schippers en Bennema.

Schippers moet vrijdagochtend eerst trainen. Ze doet korte, felle startjes uit een startblok dat bij het voetstuk in een hoek naar voren gekanteld staat - „het is straks de bedoeling dat ik ook uit zo’n blok start op de Spelen”, zegt Schippers tussen twee sprintjes in, ontspannen de tijd nemend voor een vraag vanaf de zijlijn.

Ze werkt aan de veelbesproken eerste passen, die sneller kunnen en dat ook zijn geworden, getuige haar snelste seizoensopening (10,83 seconden) ooit op de 100 meter, twee weken terug in Doha. Bennema is tevreden, hij vindt Schippers’ ‘hoeken’ goed. In haar kielzog start een groep van tien consumenten, zoals Nike ze blijft noemen. Ze wonnen een dag ‘train like Dafne’ en werken op de atletiekbaan naast het hoofdkantoor precies haar schema af. Bennema leidt de sessie. Vijf meter boven de grond zoemt voortdurend een drone die beelden van de dag maakt. Op de finishlijn staat een cameraploeg van Nike.

Na twee uur gaan Bennema en Schippers lunchen. Daarna nemen ze plaats naast elkaar op een bank in een kamer die Nike speciaal voor dit soort gelegenheden op Schippers’ voorkeuren heeft ingericht: haar favoriete tinten op de muren en de vloeren, foto’s die ze mooi vindt in de buurt, meubilair waar ze van houdt.

Een bewaker doet de deur van de kamer open ten teken dat het gesprek mag beginnen. Nike’s Sport Marketing Manager Oscar zit aan een tafel aan de andere kant van de ruimte tegenover Derek Schippers, sinds vorige week de manager van zijn zusje. De twee zitten er in geval Schippers ongemakkelijk wordt van bepaalde vragen, of ergens niet uitkomt.

Voor Bennema is dit het eerste gearrangeerde interview uit zijn carrière, zegt hij. Als hij hoort dat het vandaag moet gaan over de relatie die hij heeft met de jongedame die naast hem wat ongemakkelijk glimlacht, reageert hij verbaasd. Had hij zich niet gerealiseerd. Schippers evenmin. Geeft verder niet. Ze zijn heel open, had Nike aangekondigd.

Het interview

Schippers:Ik vertrouwde Bart vrijwel meteen, we hadden snel een klik. Dat gevoel had ik op mijn zestiende bij mijn trainers in Utrecht niet. Daar liep ik maar een beetje met de groep mee en probeerde ik wel contact te zoeken, maar dat werkte niet. Met Bart was het meteen goed. Waarom weet ik niet precies. Hij was de bondscoach hè. Als hij zegt dat je iets goed doet, dan maakt dat natuurlijk indruk.”

Bennema: „Dat zal het inderdaad voor een deel geweest zijn. Maar er was meer. Ik kon haar duidelijk vertellen wat ze goed deed en wat niet. Ze groeide daarvan. Dafne is iemand die graag wil leren, iets onder de knie wil krijgen. In Utrecht werd er niet naar haar geluisterd. Dat is het ja, door mij voelde ze zich gehoord. Ik ben altijd heel duidelijk tegen haar geweest. In het begin smeet ze met haar spikes als ze vond dat het niet goed gegaan was. Op een goed moment heb ik tegen haar gezegd: ‘Stel je niet zo aan. Het is goed dat je boos bent, en dat mag ook, maar het gaat je niet verder helpen.’ Vervolgens plaatste ik de dingen voor haar in perspectief. ‘Je kunt ermee willen stoppen en dan ben je nu klaar, maar je kunt ook gewoon doorgaan naar het volgende onderdeel.’ Nou, dat hielp.”

Als het over Schippers’ temperament gaat, wisselt ze een blik van verstandhouding uit met haar broer. Ze zien dezelfde situaties voor zich en lachen hardop. „Maar dat was toen ik zestien was. Dat is nu niet meer zo. Ik ben een stuk rustiger geworden. Ja, ook bij tegenslagen. Dat komt voor een deel door de rust die Bart uitstraalt. Dat vind ik zo fijn aan hem.”

Ze kijken elkaar kortstondig aan als ze iets persoonlijks over elkaar willen zeggen. Positieve dingen gaat ze gemakkelijker af dan het uiten van kritiek. Dat lachen ze weg alsof het niet bestaat. Bennema neemt bij iedere vraag als eerst het woord, en zonder onderbreking zou hij aan het woord blijven ook. Schippers vindt dat duidelijk prettig.

Bennema: „Ik ben bijna altijd rustig, van binnen ook. Zelden zenuwachtig. Dat leer je niet op een trainingscursus. Ik deed ooit eens zo’n assessment en daar kwam geloof ik een hoog EQ [emotionele intelligentie, red.] uit. Ik ben gevoelig. Goed met atleten omgaan is voor mij daarom niet meer dan logisch nadenken. Betekent niet dat we nooit botsen hoor. In april nog, maar dat was gebaseerd op een misverstand. Altijd als we ruzie hebben.”

Schippers beaamt door te knikken. Ze wil niet in detail zeggen waar die ruzie over ging. Atletiek, en soms botsen ze ook wel over iets persoonlijks, maar dat ligt altijd meer op de achtergrond.

„Meestal gebeurt zoiets als we moe en gestrest zijn, na een lange reis of zo. En mijn wereld is nogal veranderd de laatste tijd. Alles wat ik doe is nieuws, iedereen heeft een mening over mij. Ik heb mijn weg daar nu wel in gevonden. Bart helpt daarbij. Zie het als de band die je ook met een vriendin kunt hebben. Gewoon, een goede vriend, of een leraar. Maar wel eentje die veel aandacht voor me heeft. En me ook wel beschermt als dat nodig is. Tenminste, dat voelt zo.”

Bennema: „Eigenlijk zijn we bijna altijd met z’n tweeën op stap. Als ik haar alleen zou laten gaan, zou ze lastig gevallen worden, zo is het nu eenmaal. Maar dat betekent niet dat ik alles bepaal. Als het erop aankomt, heeft Dafne het laatste woord. Ik heb in het eerste jaar van onze samenwerking al geleerd dat ik haar niet kan commanderen. Dat werkt niet bij Dafne. Ze geeft het ook aan als ik te dicht op haar huid zit, dat ze dingen zelf wil doen. Dat ze dat zelf in kan schatten, is iets van de laatste anderhalf jaar. In het begin hadden we veel meer een afhankelijkheidsrelatie. Ze is inmiddels zelfstandiger. Ik vind dat niet moeilijk. Een coach hoort op den duur steeds meer een adviseur te worden. En Dafne is net als ik een control freak, zelfkritisch. Dat schept vertrouwen.”

Schippers: „Ik heb sowieso altijd een coach nodig die net als ik hoge eisen aan zichzelf stelt. Aan Bart zie ik dat hij wil blijven leren, daarom is hij de perfecte coach voor mij. Er zijn genoeg trainers die denken dat ze alles wel weten. Ik wil altijd beter, want ik wil winnen. Dat kan best pittig zijn voor mijn omgeving, dus ook voor Bart.

Bennema: „Soms is Dafne niet voor rede vatbaar. Dan laat ik haar even tien minuten razen. En dan nog kom ik wel eens te vroeg terug, ga ik op mijn bek. Je leert meerdere versnellingen te hebben. Ik kan vol gas tegen haar ingaan, maar ook op de rem trappen. We kennen elkaar nu goed genoeg om te weten wanneer wat nodig is. Acteren hoeft niet meer. We zijn vrienden geworden, Dafne komt een keer of twee per jaar bij ons eten. Maar we zijn ook zakelijk. Als Dafne olympisch kampioen wordt, krijg ik een bonus. Die afspraak hebben we met elkaar gemaakt.

Van een liefdesrelatie met Dafne kan ik me geen voorstelling maken. Ik weet wel dat het gebeurt in de sport, hoor. Hoogspringster Tia Hellebaut is een voorbeeld dat het ook goed kan uitpakken. Die is getrouwd met haar coach. Bij ons is dat nooit een ding geweest. Er was altijd een bepaalde afstand.”

Schippers beaamt weer in stilte.

In 2012 liet Bennema in NRC optekenen dat hij, mocht Schippers ooit een vriendje krijgen, ‘een goed gesprek’ met hem zou gaan voeren als zou blijken dat een relatie haar negatief zou beïnvloeden. Vier jaar later reageert Bennema verbaasd: „Heb ik dat echt gezegd? Ach, dat was maar een zinnetje. Dat vraagt nuance, natuurlijk.”

Inmiddels is Schippers een paar maanden samen met een wereldwijd bekende dj, Nick Rotteveel, alias dj Nicky Romero.

Schippers: „Bart is blij dat ik een maatje heb gevonden.”

Bennema: „Weet je: liefde is altijd belangrijk, voor iedereen, in beginsel. Dat geldt ook voor de coach. Op het niveau waar Dafne actief is, moet je wel concessies doen. Maar ik heb ook altijd gezegd: die hormonen zijn goed voor haar. Wordt ze sneller van. En ik kan je vertellen: dat goede gesprek is er wel geweest.”

Epiloog

Nike vond de weergave van het interview negatief van toon. Schippers zou „een beetje als diva” neergezet zijn.

Schippers vond het belangrijk dat inzichtelijk wordt dat zij en haar team proberen een zo goed mogelijke balans te vinden tussen rust, training en vrije tijd.

Bennema vond het gesprek op therapie lijken, vanwege het onderwerp.

Er werden in deze versie van het artikel drie feitelijke onjuistheden verbeterd ten opzichte van de eerste versie.