Column

Klapvee

FC Twente heeft beroep aangetekend tegen de degradatie naar de Jupiler League. Het besluit van de licentiecommissie van de KNVB wordt ervaren als een willekeurige mokerslag. De stap naar de rechter is een gok. Russische roulette zelfs. Op een moment dat de FIOD nog aan het roeren is in de hutsepot van wanbeleid kun je als verdachte beter even in coma gaan. Spierballenvertoon werkt op de zenuwen van gleufhoeden. En de dubieuze transfers zijn niet meer terug te draaien. De troebele afspraken met investeringsfonds Doyen ook niet.

Het kan alleen maar pijnlijker worden voor de Tukkers. De clubs van de Jupiler League hebben FC Twente reeds melaats verklaard. De eredivisionist is niet welkom. Op zich een ongekend precedent van uitsluiting in het Nederlandse voetbal. De intentie om een club te wreken is een sportief dieptepunt, ook als er geen gevolg aan wordt gegeven.

In Tukkerland vinden ze terugzetting naar de eerste divisie onrechtvaardig. De supporters stonden de afgelopen dagen voor de Grolsch Veste te vloeken en te tieren. Sommigen huilden. De verslagenheid beroerde de ingewanden. Er vielen grote woorden als discriminatie en moord. De angst dat FC Twente de degradatie niet zou overleven, was een constante in het gejammer. Met wedstrijdjes tegen Oss en Volendam is de Grolsch Veste niet meer rendabel te houden, zei de een. Een mistral zal door het personeelsbestand razen, wist de ander. De vrees dat van ex-landskampioen Twente alleen een skelet overblijft, was unaniem.

De woede van de supporters richt zich tegen de KNVB. Bert van Oostveen is andermaal de boosdoener. Zijn communicatie over de straf van Twente was op zijn minst onhandig. De zweem van triomfalisme over het bereikte compromis was zelfs misplaatst. Maar de halve liquidatie van de club is niet in de schoenen te schuiven van de KNVB. Die verantwoordelijkheid komt het oude Twentebestuur onder leiding van Joop Munsterman toe. FC Twente is stukgemaakt in eigen kring. Daar mogen trouwe supporters bitter over zijn.

Toch is de licentie voor de Jupiler League een gebaar van gratie. Voor evenveel gerechtigheid had FC Twente helemaal geen licentie meer gekregen. Voor het gevoerde wanbeleid waren weinig verzachtende omstandigheden. De club heeft de KNVB jarenlang schaamteloos misleid met getrukeerde boekhoudingen. Joop Munsterman liet investeringsfonds Doyen royaal meegenieten van transferrechten in ruil voor een lening van 5 miljoen. Het handeltje bleef toegedekt.

Supporters zijn altijd het eerste slachtoffer van wanbeleid van clubbesturen. Ze hebben geen verweer. In het voetbal is geen sprake van representatieve democratie. Er is weinig transparantie over het gevoerde beleid, over inkomsten en uitgaven. Niet zelden doen stromannen van oliesjeiks en oligarchen het vuile werk.

Bij FC Twente speelde Joop Munsterman voor sjeik. In zijn onmetelijke zelfbeeld waande hij zich gelegitimeerd met geldwolven in zee te gaan. Joop zag zichzelf de Champions League winnen. Twentse notabelen droomden mee met de megalomane voorzitter. FC Twente was ook een kruispunt van maatschappelijke en politieke belangen. Het gaf Munsterman een gevoel van onschendbaarheid.

Supporters hebben weinig structuur. Ze zijn niet gepositioneerd in bestuursorganen van hun club. Niet met reële zeggingskracht. Het blijft bij periodieke inspraakrondjes. Omdat ze zelf niet deelachtig zijn aan bestuurlijke initiatieven of nalatigheid worden ze altijd overvallen door calamiteiten.

De fans verdienen een meer representatieve plaats in het voetbal. De status van klapvee doet hen geen recht meer.