Een wereldreis verruimt je blik

Reizen is voor twintigers bijna een moetje geworden. Naar Azië, om te ontdekken wat je wil in het leven.

Illustraties Tjarko van der Pol

Voor Sarah Schippers, die 13 maanden over de wereld zwierf, is het zonder twijfel de beste beslissing geweest die ze in haar leven nam: „Sinds mijn reis maak ik me minder zorgen, ik zie meer oplossingen en ben doortastender geworden. Door zoveel te reizen realiseer ik me ook hoe groot de wereld is en hoe ik er maar een klein onderdeel van ben.”

Jezelf losmaken van je vertrouwde omgeving kan positief werken. Afstand nemen van je beslommeringen door een verre reis, geeft nieuwe inzichten. Alleen al doordat je de tijd hebt om na te denken zonder de dagelijkse routine en vrienden en familie om je heen. En een andere cultuur werpt nieuw licht op je eigen denkbeelden over ‘hoe het moet’. Michiel Westenberg, ontwikkelingspsycholoog aan de Universiteit Leiden denkt dat een reis zeker kan bijdragen om er achter te komen wat je wilt: „In Nederland groeien veel kinderen beschermd op, alle stappen van je leven liggen van tevoren min of meer vast – basisschool, middelbare school, studie, relatie, gezin. Voordat je na de middelbare school of studie verder gaat, is een tussenjaar nuttig om tot jezelf te komen. Ik vind het een gunstig teken dat jongeren willen ontsnappen aan het voor hen uitgestippelde pad en dat ze dingen op hun eigen manier willen doen.”

Schippers (32) vertrouwt meer mensen dankzij haar wereldreis. „Mijn ervaring is dat 99,9% van alle mensen het beste met je voor heeft. Ik heb bijvoorbeeld overal gelift. Van de vrachtwagenchauffeur die me een lift gaf van Harare naar de Mozambikaanse grens dacht ik eerst, straks steelt hij mij backpack tijdens mijn plaspauze. Maar toen ik terugkwam had hij flesjes limonade en koekjes gekocht voor mij en een Zimbabwaanse medelifter.”

Schippers vond het fijn om te zien hoe mensen in andere culturen dingen aanpakken. Ook schiet ze minder snel in de stress als iets tegenzit: „Ik weet dat de meeste problemen op te lossen zijn als je je best doet. Oorlog of aids niet natuurlijk, maar toen ik – eenmaal thuis – per ongeluk een paar dagen dakloos was, wist ik dat het wel snel goed zou komen.”

Femke Bouma (22) die 9 maanden door Australië en Nieuw-Zeeland reisde: „Je leert nieuwe mensen kennen, maar ook jezelf omdat je een lange periode op jezelf aangewezen bent. Zoiets kan alleen als je ver weg gaat, ver van je sociale vangnet. Ik ben er een stuk zelfverzekerder door geworden.”

Op elke plek waar Bouma aankwam en niemand kende moest ze op mensen afstappen en een praatje maken om zo enigszins een vangnet op te bouwen. „Ook toen ik werk zocht. Dat ging heel anders dan ik gewend was. Ik liep een winkel, café of hotel binnen en vroeg of ze iemand zochten. Ik leerde mezelf on the spot een beetje te verkopen.”

Westenberg onderstreept dat veel jongeren tegenwoordig weggaan omdat de studietijd niet meer is als vroeger. „Studeren moet tegenwoordig supersnel, er wordt op gehamerd dat je moet opschieten. Er is nauwelijks tijd voor zelfontplooiing. Om even aan deze enorme tijdsdruk te ontsnappen gaan veel jongeren er tussenuit. In de jaren 80 ging je simpelweg het huis uit en studeren, nu ga je een tijdje naar het buitenland, ook omdat vliegen tegenwoordig veel makkelijker en normaler is dan vroeger.”

tjarkoreisdeel2