Starred Up NPO 3, 22.00-23.45u.

(David Mackenzie, 2013). In elke gevangenisfilm speelt een autoriteitsconflict. Vaak gaan ze daar zelfs meer over dan het proces van berouw dat op misdaad en straf moet volgen. Er is het gezag van directie en bewakers, en er is de schaduwmaatschappij van de gevangenen onderling, met z’n bendes en bazen, privileges en protectie. Hoofdpersoon Eric is een negentienjarige delinquent, één brok agressie; type eerst slaan, dan denken. Als hij wordt overgeplaatst (‘starred up’ in jargon) wordt Eric met maar liefst drie van gezagsfiguren geconfronteerd: onderdirecteur Haynes gelooft dat hij niet meer te redden is, therapeut Oliver Baumer vindt dat juist de meest hopeloze gevallen een kans op rehabilitatie verdienen, en vader Neville besluit dat dit het moment is om alsnog met de opvoeding te beginnen. Eric en zijn vader Neville, die net als Eric het grootste gedeelte van zijn leven al achter tralies zit, zijn vreemden voor elkaar. Nevilles vaderinstincten zijn nogal eenzijdig ontwikkeld. Starred Up is soms fel realistisch, soms bijna dromerig gefilmd. Het geeft de genreconventies die regisseur Mackenzie inzet een nieuwe bedding: beklemmend en claustrofobisch.