Lekker lichamen door glas gooien

Regisseur Shane Black gooit graag lichamen door ruiten, ook van twaalfjarige meisjes. Zonder een druppeltje bloed. Mannetjesputter Jackson (Crowe) breekt de arm van dronken clown Holland (Gosling) bij kennismaking: ook aangenaam. Al snel verenigt in het 1977 van The Nice Guys de dood van pornoster Misty Mountains en de verdwijning van actievoerder Amelia het duo, vallen lichamen door glas, raakt een pittige dochter in nood en komt de politie net op tijd om de rommel op te ruimen. 100 procent ‘buddy movie’-formule, maar zo fijn gekalibreerd blijkt die te werken. Het helpt dat Crowe en Gosling een goede match zijn, maar Black heeft ook een scherp oog voor verhoudingen: actie duurt niet te lang, de meeste grappen landen en jarenzeventig-camp overheerst niet. Blacks hang naar melodrama is vervangen door cynisme: The Nice Guys put verdacht veel pret uit het vermoorden van voorbijgangers. Fout, en erg leuk.